Tridacna maxima
Tridacna maxima | |
---|---|
![]() ![]() | |
Iraute egoera | |
![]() Arrisku txikia (IUCN 3.1) | |
Sailkapen zientifikoa | |
Erreinua | Animalia |
Filuma | Mollusca |
Klasea | Bivalvia |
Ordena | Veneroida |
Familia | Cardiidae |
Generoa | Tridacna |
Espeziea | Tridacna maxima Röding, 1798 |
Tridacna maxima Cardiidae familiako kuskubiko molusku espezie bat da.
Txirla erraldoiak esaten zaienetakoa da, eta bere generoan dagoen espezierik zabalduena eta ohikoena da.
Morfologia
40 cm luze izatera irits daiteke.[1] Beren generoko espezie guztiek bezala, maskorrean 4-5 uhin edo triangelu-formako proiekzioak dituzte; eta, hala badagokio, garroa duen inhalazio-sifoi bat dute; mantua marroia, urdina, purpura edo berdea izan daiteke, eta puntu irisatu urdin, purpura edo berde asko ditu, batez ere mantuaren muturretarantz.
Elikadura
Txirla hau zooxantela izeneko alga zelulabakarrekin batera bizi da sinbiosian. Algek fotosintesia egiten dute, eta oxigenoa eta azukreak sortzen dituzte. Oxigenoa eta azukreak txirlaren katabolitoez elikatzen dira, batez ere karbonoaz. Horrek elikadura-beharren %75 eta %90 bitartean ematen die. Gainerakoa lortzeko, plankton mikroskopikoa eta uretan disolbatutako materia organikoa harrapatzen dute, beren brankien bidez. Honen ondorioz, argia beharrezkoa dute, fotosintesia egiten duten algak haz daitezen.
Erreprodukzioa
Espezieak bizpahiru urte bitartean izaten du sexu-heldutasuna.[2] Animalia protandrikoak dira, guztiak ar jaiotzen dira, baina urtearen ondoren aldi bereko hermafrodita bihurtzen dira.[3] Ernalketa kanpokoa da, lehenengo esperma eta ondoren arrautzak kanporatzen dituzte, euren burua ugal ez dezaten. Ernaldutako arrautzak berehala sartzen dira larba-igerilari egoeran, eta trokofora esaten zaie. Ondoren, egoera planktoniko batera eboluzionatzen dute, non larbak, beligera izenekoak, ozeanoan astebetez bizi baitira, substratuan finkatu baino lehen. Finkatu eta hurrengo egunean, metamorfosia bere behin betiko formarekin osatzen da; eta hogei egunera, gazteak zooxantelak bereganatzen hasten dira mantuaren ehunetan, eta horrek nabarmen handitzen du haren garapena eta hazkundea.
Erreferentziak
- ↑ Wells, S.M., Pyle, R.M. and Collins, N.M. (1983) The IUCN Invertebrate Red Data Book. IUCN, Gland, Switzerland
- ↑ Ellis, S. (1998) Spawning and early larval rearing of giant clams (Bivalvia: Tridacnidae). Center for Tropical and Subtropical Aquaculture, 130: 1 - 55.
- ↑ Jameson, Stephen C. (1976) Early life story of giant clams Tridacna crocea, Tridacna maxima and Hippopus hippopus. Pacific Science, vol. 30, nº 3, p. 219-233.
Kanpo estekak
Datuak: Q2704793
Multimedia: Tridacna maxima / Q2704793
Espezieak: Tridacna maxima