Gaëtan Roussel (Rodez, Aveyron 13 oktober 1972) is een Franse singer-songwriter, componist en radiopresentator.[1] Naast zijn solo-activiteiten is hij zanger van de groepen Louise Attaque en Tarmac, en van het duo Lady Sir met Rachida Brakni.[2][3]
Biografie
Jeugd en opleiding
Gaëtan Roussel is geboren in Rodez en bracht zijn kinderjaren door in Châtillon-sur-Loire. Hij ontmoette de bassist Robin Feix op het Lycée en Forêt, in Montargis in Loiret, en vervolgens de drummer Alexandre Margraff op een kostschool in Montargis. Daarna studeerde hij architectuur en stedenbouw in Parijs.[4][5]
Carrière
Gaëtan Roussel vormde Louise Attaque in de hoofdstad in 1994 met Robin, Alex en Arnaud Samuel op gitaar.[6][7] Hun eerste titelloze album, uitgebracht in 1997, is recordhouder voor de verkoop van een Frans album op de Franse markt.[8] Een tweede album werd uitgebracht in 2000: Comme on a dit.[9] Na twee albums, nam de groep een pauze in 2001 en Gaëtan Roussel vormde Tarmac met Arnaud Samuel, terwijl Robin en Alex Ali Dragon vormden. Louise Attaque kwam twee jaar later weer bij elkaar voor een derde album, voordat ze in 2007 weer een pauze nam.
In 2008 nam Gaëtan deel aan het schrijven van liedjes en de productie van het album Bleu pétrole van Alain Bashung, dat in 2009 werd bekroond met de Victoires de la Musique. Gaëtan Roussel schrijft voor Rachid Taha en Vanessa Paradis en componeert de muziek voor twee films van Benoît Delépine en Gustave Kervern: Louise-Michel en Mammuth.[10] Hij produceerde met Robin Feix het album Faudra faire avec van de groep Tétard.
In 2009 begon hij een solocarrière en bracht hij Ginger uit, zijn eerste album. Hij kreeg de Victoire de la Musique voor Rock Album van het Jaar 2011, tijdens de uitzending op 9 februari op France 4, en de Victoire de la Musique voor Mannelijke Artiest en Beste Album van het Jaar 2011 voor Ginger tijdens de uitzending op 1 maart.[11]Help Myself (Nous ne faisons que passer), de eerste single, was een succes. Het was zijn ontmoeting met Alain Bashung die hem ertoe aanzette een solocarrière te beginnen.[12]"Zonder Bashung zou ik er nooit aan gedacht hebben om soloplaten te maken, de kust te verlaten en te zien wat er op het andere continent gebeurde."[10]
In 2011 nam hij deel aan het album met covers van liedjes van Alain Bashung, getiteld Tels Alain Bashung, met de uitvoering van J'passe pour une caravane. Hij produceerde dat jaar ook het derde album van de Franse rockgroep Déportivo, Ivres et débutants, waarmee ze zich openstelden voor een meer pop- en melancholisch geluid.[13] Hij herenigde zich met Louise Attaque voor een compilatie met een nieuw onuitgebracht nummer, en een paar televisie-optredens.
In juli 2013 presenteerde hij in de Francofolies de La Rochelle en de voorstelling Re-Play Blessures waarin hij het album Play blessures van Alain Bashung, geschreven met Serge Gainsbourg, opnieuw interpreteerde.[14][15]
Gaëtan Roussel op het Festival des Vieilles Charrues in 2010
Zijn tweede album Orpailleur kwam uit op 30 september 2013. Een eerste single getiteld Éolienne werd in de zomer uitgebracht. De tweede single is La simplicité.[16][17]
Van september 2016 tot juni 2017 presenteert hij op vrijdag van 7 tot 8 uur 's avonds Clap Hands op RTL2 waar hij artiesten interviewt.[18] Het vierde studioalbum van Louise Attaque kwam uit in 2016. Op 14 april 2017 verscheen Accidentally Yours, het eerste album van de groep Lady Sir die hij samen met Rachida Brakni vormde.[19]
Van september 2017 tot januari 2018 presenteert hij op RTL2 elke dag de column Dis-moi encore in het programma Le Double Expresso RTL2 waarin hij het verhaal van een liedje vertelt.[20]
Op 8 juni 2018 bracht hij de single Hope uit, afkomstig van zijn 3e soloalbum Trafic dat op 28 september 2018 verkrijgbaar werd.[21] Het album werd opgenomen in Los Angeles en Parijs. Tijdens een schrijfworkshop ontmoette en werkte Gaëtan Roussel met de Zweedsegitarist Jonas Myrin en de Australische gitarist Justin Stanley (gitarist van Eric Clapton en Sheryl Crow) en daarna in Parijs met DJ Dimmi en Antoine Gaillet (bekend van Miossec en Julien Doré). In tegenstelling tot het vorige album wilde de zanger "een duidelijke lijn, melodieën en onderwerpen die wat meer gedefinieerd zijn".[22] Het bevat het lied Tu me manques (pourtant tu es là) in een duet met Vanessa Paradis.
Op 1 september 2019 keerde Gaëtan Roussel terug naar RTL2 om zijn show Clap Hands te hervatten, die twee jaar lang afwezig was geweest in het schema.[23]
Op 6 november 2020 verscheen de single Tu ne savais pas, afkomstig van zijn vierde soloalbum, geheel akoestisch.[24] Het werd uitgebracht op 19 maart 2021 onder de titel Est-ce que tu sais? Op 29 maart gaf hij een soloconcert in La Machine du Moulin Rouge.[25]
In de videoclip Je me jette à ton cou, een liedje van zijn nieuwe album, deelt Gaëtan Roussel het podium met Daniel Auteuil, met wie hij een muzikale show wil produceren.[26]
Het nummer J't'Emmène au Vent, van Louise Attaque, verscheen in de James Bond-film No Time to Die.[27]
Persoonlijk leven
Roussel trouwde met Lucie, die hij op de middelbare school ontmoette en met wie hij twee kinderen kreeg. Ze zijn nu gescheiden.[28]
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gaëtan Roussel op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Referenties
↑(fr) Philippe Brochen, Portrait - Shiva rock. Libération (15 maart 2010). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Rebecca Manzoni, Gaëtan Roussel + Rachida Brakni = Lady Sir. France Inter (18 april 2017). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Thierry Peigné, Abers Road. Gaëtan Roussel part à la rencontre du chanteur HERVÉ et de la baie de Morlaix. France 3 Bretagne (10 oktober 2021). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Gaëtan Roussel propose Louise Attaque comme nom de groupe (24 februari 2012). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Azimut Communication, « Je me souviens du sport » : Gaëtan Roussel. UFOLEP. Gearchiveerd op 12 juli 2023. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Olivier Nuc, Gaëtan Roussel, solitaire bien entouré. LEFIGARO (20 september 2010). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Louise Attaque sort un album anniversaire, 20 ans après. La Nouvelle République (2 november 2017). Gearchiveerd op 21 januari 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Isabelle Morizet, EXTRAIT - Quand Gaetan Roussel raconte le début de l'aventure Louise Attaque. Europe 1 (4 mei 2021). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Louise Attaque - Universal Music France. Universal Music France. Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑ ab(fr) Le retour solo de Gaëtan Roussel avec "Trafic". France Inter (15 oktober 2018). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Victoires de la musique: le triomphe de Gaëtan Roussel. 7sur7 (1 maart 2011). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Adrien Bettiga, A voir sur France 3 : le spectacle de Gaëtan Roussel en hommage à Alain Bashung. France 3 Centre-Val de Loire (30 juni 2020). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(en) Déportivo - Ivres Et Débutants. Discogs. Gearchiveerd op 7 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Gaëtan Roussel sublime Bashung. Le Parisien (14 juli 2013). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Johanna Seban, Gaëtan Roussel: “Bashung voulait sans cesse se renouveler”. Les Inrocks (12 juli 2013). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Jonathan Hamard, Gaëtan Roussel est de retour: écoutez son nouveau single "Eolienne" !. chartsinfrance.net (13 juni 2013). Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Cécile Descamps, Gaëtan Roussel : La Simplicité, son nouveau titre en exclusivité !. OuiFM (6 september 2013). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Sophie Grassin, "Clap Hands" : L'émission très personnelle de Gaëtan Roussel (Louise Attaque). TéléObs (29 september 2016). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Stéphane Davet, Rachida Brakni et Gaëtan Roussel : la douceur de Lady Sir. Le Monde (31 maart 2017). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Toute l'actualité Gaëtan Roussel. RTL2. Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Annonce / Gaetan Roussel de retour en solo ! Un nouveau single 'Hope' et l'annonce d'une tournée l'automne prochain. www.infoconcert.com (8 juni 2018). Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Gaëtan Roussel sort "Trafic", un nouvel album à l'ADN pop. Franceinfo (28 september 2018). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Christophe Gazzano, Gaëtan Roussel revient sur RTL2. PureMédias (22 augustus 2019). Gearchiveerd op 2 december 2021. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Mathieu David, Gaetan Roussel : nouveau single. OuiFM (6 november 2020). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Marie-Catherine Mardi, Gaëtan Roussel et sa voix de rocaille font vibrer La Machine du Moulin Rouge. Télérama (5 mei 2021). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Alexis Patri, Gaëtan Roussel annonce un projet musical avec Daniel Auteuil. Europe 1 (31 maart 2021). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(en) No Time to Die (2021) - Soundtracks. IMDb. Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) David Contreras, Gaëtan Roussel en couple avec Clarisse : "On est une famille recomposée de quatre enfants". Purepeople (29 juli 2021). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Deuil sous influence (2012). UniFrance. Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(en) Benoit Basirico, Roxane (2019) - Musique de Gaetan Roussel - Soundtrack. Cinezik. Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Ernest (45). UniFrance. Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Clara Dupont-Monod, "Dire au-revoir" de Gaëtan Roussel. FranceInter (30 maart 2017). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Victoires de la Musique : Gaëtan Roussel rafle trois prix. Elle (2 maart 2011). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(en) FR: Gaëtan Roussel Nominated For Best Original Soundtrack At César Film Awards. BMG (30 januari 2013). Gearchiveerd op 6 maart 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
↑(fr) Nomination dans l'ordre des Arts et des Lettres septembre 2016. Ministerie van Cultuur (Ministère de la Culture) (13 september 2016). Gearchiveerd op 22 januari 2022. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
Mediabestanden
Zie de categorie Gaëtan Roussel van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.