Ślepiec Jordana
![]() | Niektóre z zamieszczonych tu informacji wymagają weryfikacji. Uwagi: Artykuł oparty na amatorskim opisie hobbysty, bez możliwości ustalenia, który gatunek opisywał autor. Późniejsze badania kwestionują początkową klasyfikację form niewidomych rodzaju Astyanax. Zobacz artykuł ślepczyk jaskiniowy. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Astyanax jordani[1] | |||
(Hubbs & Innes, 1936) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | promieniopłetwe | ||
Rząd | |||
Rodzina | kąsaczowate | ||
Rodzaj | Astyanax | ||
Gatunek | ślepiec Jordana | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
|
Ślepiec Jordana[3], śleporyb[4], śleporyb Jordana[4] (Astyanax jordani) – endemiczny gatunek słodkowodnej ryby z rodzaju Astyanax należący do rodziny kąsaczowatych (Characidae). Bywa hodowany w akwariach domowych.
Sprowadzony do Europy w 1951 roku, gdzie nie zdobył dużej popularności ze względu na wymagania hodowlane wiążące się z warunkami w jakich przebywają w naturze.
Zasięg występowania
Ameryka Środkowa. Zamieszkują meksykańskie podziemne cieki wodne i jaskinie w stanie San Luis Potosí, gdzie nie dociera światło słoneczne.
Charakterystyka
Są ślepe, ciało o barwie biało-różowym pokryte połyskującymi łuskami. Dorastają do 8-10 cm długości.
Samica bardziej krępa i okrągła w partii brzusznej i bardziej bledsza.
Warunki w akwarium
Zalecane warunki w akwarium | |
---|---|
Zbiornik | mały lub średni |
Temperatura wody | 18-22°C |
Twardość wody | 6-8°n |
Skala pH | 6,5-7 |
Pokarm | żywy (doniczkowce, rozwielitki, rureczniki) i suszony |
Uwagi |
Wymagania hodowlane
Zbiornik należy przyciemnić dla oddania naturalnego wyglądu w jakim w naturze znajdują się te ryby. W jasno oświetlonym, momo, że są ślepe wykazują większą nerwowość. W wystroju powinno się zapewnić im otoczenie bez roślinności, wśród roślin tracą orientację.
Rozmnażanie
Do tarła przystępuje parka lub też odbywa się ono w grupie kilku sztuk w temperaturze dużo wyższej od tej, w której przebywają. Powinno się ono odbyć w zbiorniku większym. Charakterystyczną cechą tarła jest bardzo duża ilość ikry oraz duża objętość mleczka wydzielanego przez samce. Nadmiar mleczka może powodować procesy gnilne powodujące psucie się złożonej ikry. Złożoną ikrę tarlaki mogą zjadać, z tego powodu należy wyłożyć dno zbiornika siatką lub drobnym żwirem a po tarle dorosłe należy odłowić.
Ikra rozwija się szybko, już po dobie wykluwa się narybek by po dwóch dniach rozpocząć swobodne poruszanie się w zbiorniku. Młode ryby rodzą się z wykształconymi oczami. Z czasem ich organ wzroku zanika. Pokarmem dla narybku w pierwszych dniach życia są wymoczki (orzęski), doniczkowce i drobny plankton. Już po 4 miesiącach młoda ryba jest gotowa do rozmnażania.
- Uwaga
- Wśród młodych ryb może dojść do selektywnego kanibalizmu.
Przypisy
- ↑ Astyanax jordani, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Astyanax jordani, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Nazewnictwo ryb egzotycznych, AKWARIUM, Nr 1-2/70 (występuje pod synonimiczną nazwą Anoptichthys jordani)
- ↑ a b Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973 (występuje pod synonimiczną nazwą łacińską Anoptichthys jordani )
Bibliografia
- Andrzej Salsmon, Ślepiec Jordana, AKWARIUM, Nr 1/73