Adam Jaraczewski
![]() Zaremba | |
Data i miejsce urodzenia | 12 lutego 1785 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 22 lipca 1831 |
Żona | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Adam Jaraczewski herbu Zaremba (ur. 12 lutego 1785 w Lubini Małej koło Jarocina, zm. 22 lipca 1831 w Płocku) – generał brygady, syn Wojciecha i Ignacji Karczewskiej.
Życiorys
W 1807 wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. W kampanii napoleońskiej (1809, 1813) walczył w bitwie pod Wagram i bitwie pod Mesgarem. Od 1815 był w armii Królestwa Polskiego, niebawem zrezygnował z uczestnictwa i osiadł w lubelskim. W powstaniu listopadowym był dowódcą jazdy lubelskiej i walczył pod Jakubowem, Ostrołęką, Łysobykami. Wykonał śmiały atak na Płońsk, gdzie rozbił rosyjski garnizon. Zmarł na cholerę w Płocku.
Około roku 1810 poślubił Elżbietę Krasińską (1791–1832), polską powieściopisarkę.
Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w drugim stopniu rytu ("czeladnik")[1]. Został odznaczony krzyżem Legii Honorowej, oraz złotym krzyżem Virtuti Militari. Pochowany został w Jaraczewie.
Przypisy
- ↑ Marek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 62.
Bibliografia
- Adam Boniecki, "Herbarz Polski", (tom VIII str. 236: Jaraczewscy v. Jaraczowscy h. Zaremba z Jaraczewa, w powiecie pyzdrskim)
- PWN: 3916965