Amomyrtus
![]() Amomyrtus meli | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | |||
Rząd | mirtowce | ||
Rodzina | mirtowate | ||
Rodzaj | Amomyrtus | ||
Nazwa systematyczna | |||
Amomyrtus (Burret) D.Legrand & Kausel Lilloa 13: 145 (1947)[3] | |||
Typ nomenklatoryczny | |||
non designatus[4] | |||
| |||
|
Amomyrtus – rodzaj roślin z rodziny mirtowatych. Obejmuje tylko dwa gatunki występujące w Ameryce Południowej – w środkowej i południowej części Chile oraz w południowo-zachodniej Argentynie[3]. Są to krzewy i drzewa rosnące w miejscach zarówno otwartych, jak i cienistych, w dolinach rzek i innych siedliskach wilgotnych[5].
Ze względu na bardzo obfite kwitnienie Amomyrtus luma jest popularną rośliną ozdobną, sadzoną w obszarach o łagodnym klimacie, w tym w Europie Zachodniej[5][6].
Morfologia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/Amomyrtus_luma_-_Flickr_-_peganum_%281%29.jpg/220px-Amomyrtus_luma_-_Flickr_-_peganum_%281%29.jpg)
- Pokrój
- Krzewy i niskie drzewa do 7 m wysokości, z korą gładką, bardzo jasną, łuszczącą się łuskowato[5].
- Liście
- Zimozielone, naprzeciwległe, pojedyncze, silnie aromatyczne, za młodu czerwonawe[5].
- Kwiaty
- Pojedyncze lub w pęczkach do 6 w kątach liści. Działki kielicha w liczbie 5 u dołu zrośnięte w rurkę, o równej długości łatkach. Płatki korony w liczbie 5, kremowobiałe, zaokrąglone. Pręciki liczne, białe. Dolna zalążnia tworzona jest przez 2–3 owocolistki, zwieńczona jest pojedynczą szyjką słupka[5].
- Owoce
- Jagody barwy czerwonej do czarnej zawierające 4–6 nasion w bardzo twardych łupinach[5].
Systematyka
- Pozycja systematyczna
Rodzaj z podrodziny Myrtoideae, rodziny mirtowatych (Myrtaceae)[2]. Należy do plemienia Myrteae, a w nim do grupy Pimenta, w której zajmuje pozycję bazalną wspólnie z siostrzanym rodzajem Legrandia[7]. Dawniej rodzaj zaliczany był do szeroko ujmowanego rodzaju mirt Myrtus (stąd A. luma znany jest często wciąż pod dawną nazwą Myrtus lechleriana)[5].
- Wykaz gatunków[3]
- Amomyrtus luma (Molina) D.Legrand & Kausel
- Amomyrtus meli (Phil.) D.Legrand & Kausel
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ a b Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-01-21] (ang.).
- ↑ a b c Amomyrtus (Burret) D.Legrand & Kausel. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2022-01-22].
- ↑ Amomyrtus. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2022-01-22].
- ↑ a b c d e f g Roger Philips, Martyn Rix: The Botanical Garden. Vol. 1. Trees and shrubs. London: Macmillan, 2002, s. 314. ISBN 0-333-73003-8.
- ↑ David J.D.J. Mabberley David J.D.J., Mabberley’s Plant-Book, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, s. 41, DOI: 10.1017/9781316335581, ISBN 978-1-107-11502-6, OCLC 982092200 .
- ↑ Eve J. Lucas, Stephen A. Harris, Fiorella F. Mazine, Stephen R. Belsham, Eimear M.Nic Lughadha, Annika Telford, Peter E. Gasson, Mark W. Chase. Suprageneric phylogenetics of Myrteae, the generically richest tribe in Myrtaceae (Myrtales). „Taxon”. 56, 4, s. 1105-1128, 2007.