Armalkolit
![]() Próbka z Mjanmy | |
Właściwości chemiczne i fizyczne | |
Skład chemiczny | (Mg,Fe2+ |
---|---|
Twardość w skali Mohsa | <5[1] |
Układ krystalograficzny | rombowy[1] |
Gęstość minerału | 4,94 (pomiar) g/cm³[1] |
Właściwości optyczne | |
Barwa | szara do jasnobrązowej w świetle odbitym[1] |
Połysk | metaliczny |
Inne | nieprzezroczysty; silnie anizotropowy; wykazuje pleochroizm[1] |
Dodatkowe dane | |
Szczególne własności | występuje jako kryształy anhedralne do subhedralnych w cieście skalnym[2] |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/ArmacoliteStructure.png/220px-ArmacoliteStructure.png)
Armalkolit[3][4] – minerał o składzie chemicznym (Mg,Fe2+
)Ti
2O
5. Został odkryty w skałach księżycowych przywiezionych na Ziemię w misji Apollo 11. Jego nazwa pochodzi od pierwszych liter nazwisk trzech astronautów, biorących udział w tej misji: Armstronga, Aldrina i Collinsa[1][2].
Minerał ten powstaje typowo w niskich ciśnieniach i wysokich temperaturach. Stwierdzono jego występowanie w księżycowych bazaltach bogatych w tytan i mikrobrekcjach, został przywieziony na Ziemię w ramach misji Apollo 11 w 1969, a następnie przez załogi misji Apollo 16 i 17. Później odkryto, że występuje także w ziemskich skałach wulkanicznych i ultramaficznych, takich jak kimberlity, oraz w kraterach uderzeniowych (Nördlinger Ries)[1].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Armalcolite. W: John W. Anthony, Richard A. Bideaux, Kenneth W. Bladh, Monte C. Nichols (red.): Handbook of Mineralogy. Chantilly, VA 20151-1110, USA: Mineralogical Society of America. (ang.).
- ↑ a b Armalcolite [online], webmineral.com [dostęp 2019-09-09] (ang.).
- ↑ [...], „Postępy Astronautyki”, tom 14 i 15, 1972 [dostęp 2018-05-22] .
- ↑ Kolejny księżycowy minerał występuje na Ziemi, [w:] Nauka w Polsce [online], Polska Agencja Prasowa [dostęp 2012-01-21] .
- identyfikator minerału w Mindat: 341