Betafit
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Betafite-233186.jpg/250px-Betafite-233186.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/Betafite_octahedron.jpg/250px-Betafite_octahedron.jpg)
Betafit – promieniotwórczy minerał metamiktyczny.
Nazwa pochodzi od miejsca występowania: Betafo na Madagaskarze.
Właściwości
Zawiera 15-27% UO2 i UO3, do 1,3% ThO2, od 1 do 6% tlenków metali ziem rzadkich.
Krystalizuje w układach regularnych, tworząc ośmiościenne kryształy.
Kolor : zielony, zielonobrunatny do czarnego.
Ma połysk żywiczny, na powierzchniach przełamu – tłusty.
Twardość: 4-5,5.
Gęstość: od 3,7 do 5 g/cm³.
Rysa: biała, szara, żółtawa.
Nie wykazuje łupliwości, przełam – muszlowy.
Jest kruchy, rozpuszcza się w kwasach. W płomieniu dmuchawki topi się na krawędziach i czernieje. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju regularnym; ośmiościenne, dwunastościenne, tabliczkowe. Występuje w skupieniach ziarnistych, tworzy naskorupienia.
Występowanie
Występuje głównie w pegamatytach granitowych i karbonatytach.
Najczęściej współwystępuje z fergusonitem, euksenitem, allanitem, monacytem.
Miejsca występowania: Norwegia, Rosja - Zabajkale, Madagaskar, Kanada – Ontario, USA – Kolorado, Brazylia.
Zastosowanie
- Uboczne źródło rud pierwiastków promieniotwórczych oraz niobu.
Bibliografia
- W Schumann – Minerały świata – Almapress, ISBN 83-7020-313-2.
- R Duda, L Reji – Wielka Encyklopedia Minerałów – Elipsa 2, ISBN 83-86013-00-1
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Betafit |
- SNL: betafitt
- Catalana: 0084207, 0140986
- identyfikator minerału w Mindat: 29178