Ditomyiidae
Ditomyiidae | |||
Okres istnienia: eocen–dziś PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q 56/0 56/0 | |||
![]() Symmerus annulatus | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | stawonogi | ||
Gromada | owady | ||
Rząd | |||
Podrząd | muchówki długoczułkie | ||
Infrarząd | Bibionomorpha | ||
(bez rangi) | Mycetophiliformia | ||
Nadrodzina | Keroplatoidea | ||
Rodzina | Ditomyiidae | ||
| |||
|
Ditomyiidae – rodzina muchówek z podrzędu długoczułkich i nadrodziny Keroplatoidea. Obejmuje około 80–90 opisanych gatunków. Owady dorosłe spotyka się głównie w lasach, a larwy przechodzą rozwój w martwym drewnie i nadrzewnych grzybach.
Opis
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/Ditomyiidae_wing_veins.svg/220px-Ditomyiidae_wing_veins.svg.png)
Muchówki o ciele długości od 6 do 8 mm. Ich mała głowa zaopatrzona jest w małe oczy złożone[1], trzy położone blisko siebie przyoczka[2], niepowiększony aparat gębowy i czasem w długie włoski na czułkach[1]. Biczyk czułka składa się z piętnastu członów, przy czym ostatni z nich jest mały i wywodzi się z wtórnego podziału członu czternastego. Głaszczki odznaczają się drugim członem co najmniej dwukrotnie większym od pozostałych, co jest synapomorfią rodziny[2]. Postpronotum wyposażone jest w jedną lub więcej długich i delikatnych szczecinek[3]. Szczecinki występują także na antepronotum. Grzbietowy koniec episternitu zatułowia styka się z katepisternum[2]. Skrzydła są mniej więcej tak długie jak odwłok i mają błonę porośniętą makroskopijnymi włoskami. Ich użyłkowanie odznacza się: żyłką sukostalną zesklerotyzowaną na krótkim odcinku, a dalej przechodzącą w słabo zaznaczoną zmarszczkę o wolnym zakończeniu, żyłką radialną R2+3 co najmniej w połowie tak długą jak żyłka radialna R4+5[3] oraz żyłką medialną połączoną żyłką poprzeczną ("m-cu") z żyłką kubitalną CuA1 daleko za poziomem żyłki barkowej i tuż przed poziomem żyłki poprzecznej radialno-medialnej[3][1]. Odwłok jest w zarysie długi i wąski[1].
Biologia i występowanie
Larwy znane są tylko u kilku gatunków. Żerują w owocnikach grzybów z rodziny żagwiowatych lub też drążą chodniki w martwym drewnie. Osobniki dorosłe spotyka się głównie w lasach, zwłaszcza wśród niskiej roślinności. Bywają łowione w pułapki Malaise’a[4].
Rodzina prawie kosmopolityczna, nieznana tylko z krainy etiopskiej i madagaskarskiej. Najliczniej reprezentowana jest w krainie australijskiej i neotropikalnej[4]. W Polsce stwierdzono 3 gatunki[5] (zobacz: Ditomyiidae Polski).
Systematyka
Takson ten dawniej klasyfikowany był jako podrodzina grzybiarkowatych[3]. Współcześnie uznaje się go za odrębną rodzinę[6] w nadrodzinie Keroplatoidea umieszczanej w obrębie Mycetophiliformia[2]. Do Ditomyiidae należy około 80–90 opisanych gatunków[7][4], zgrupowanych w rodzajach[8]:
- Asioditomyia
- Australosymmerus
- Calliceratomyia
- Ditomyia
- Neocrionisca
- Nervijuncta
- Rhipidita
- Symmerus
Rodzina ta uznawana jest za stosunkowo młodą jak na muchówki. Najstarsze szczątki kopalne pochodzą z eocenu i znalezione zostały na terenie Australii[7].
Przypisy
- ↑ a b c d P.L.Th. Beuk: Family Ditomyiidae. [w:] Checklist of the Diptera of the Netherlands [on-line]. 2001. [dostęp 2018-07-10].
- ↑ a b c d Dalton de Souza Amorim, Eirik Rindal. Phylogeny of the Mycetophiliformia, with proposal of the subfamilies Heterotrichinae, Ohakuneinae, and Chiletrichinae for the Rangomaramidae (Diptera, Bibionomorpha). „Zootaxa”. 1535, 2007.
- ↑ a b c d J. Richard Vockeroth: Mycetophilidae. W: Manualof Nearctic Diptera Vol. I. J.F. McAlpine, B.V. Peterson, G.E. Shewell, H.J. Teskey, J.R. Vockeroth, D.M. Wood. Ottawa, Ontario: Minister of Supply Services Canada, 1981, s. 575-584, seria: Research Branch Agriculture Canada Monograph. ISBN 0-660-10731-7.
- ↑ a b c L. Matile: Family Ditomyiidae. W: Catalog of the Diptera of the Australasian and Oceanian Regions. N.L. Evenhuis (red.). 1996.
- ↑ J. Razowski (red.), T. Zatwarnicki (kompilacja i aktualizacja): Wykaz Muchówek Polski Check-list of Polish Diptera Wersja: IV 2001. 2001. [dostęp 2016-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-17)].
- ↑ J. Richard Vockeroth: Mycetophilidae (Fungus Gnats). W: Manual of Central American Diptera. Vol. 1. Brian Victor Brown (red.). Ottawa: NRC Research Press, 2009. ISBN 978-0-660-19833-0.
- ↑ a b Øivind Gammelmo, Eirik Rindal. On the family Ditomyiidae (Diptera, Sciaroidea) in Norway. „Norw. J. Entomol.”. 53, s. 47-49, 2006.
- ↑ T. Pape, F.C. Thompson: Ditomyiidae. [w:] Systema Dipterorum in: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 2018-07-10].