Dune II: Battle for Arrakis
![]() | Ten artykuł od 2023-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Producent | Westwood Studios |
---|---|
Wydawca | Virgin Interactive |
Dystrybutor | PL: IPS Computer Group[1] |
Seria gier | Dune |
Projektant | Joseph Bostic, Aaron E. Powell |
Wersja | 1.07 |
Data wydania | DOS: 1992 |
Gatunek | |
Tryby gry | gra jednoosobowa |
Wymagania sprzętowe | |
Platforma | Amiga, DOS, RISC OS, Mega Drive/Genesis |
Nośniki | dyskietka, CD, kartridż |
Kontrolery | klawiatura, mysz |
Strona internetowa |
Odbiór gry | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
|
Dune II: Battle for Arrakis (również jako Dune II: The Building of a Dynasty) – strategiczna gra czasu rzeczywistego wydana w 1992 roku, będąca sequelem gry strategiczno-przygodowej Dune. Jedna z pierwszych gier typu RTS. Gra osadzona jest w fikcyjnym świecie stworzonym przez Franka Herberta w cyklu powieści, otwieranym przez Diunę.
Fabuła
Osią gry jest pustynna planeta Diuna. Jest ona celem trzech rodów: Atrydów, Harkonnenów i Ordosów. Walczą one o panowanie nad Diuną, gdyż jest ona jedynym źródłem najcenniejszego surowca we wszechświecie – "przyprawy" czy "melanżu". Władca wszechświata, Imperator Padyszach IV, oferuje oddanie jej temu rodowi, który będzie dostarczał najwięcej "przyprawy". W rezultacie wybucha wojna pomiędzy zwaśnionymi już wcześniej rodami, zwłaszcza Atrydów i Harkonnenów, tocząca się wyłącznie na tej planecie.
Rozgrywka
Gra zaczyna się od wyboru rodu, którym kieruje gracz. Wtedy rozpoczyna się kampania składająca się z dziewięciu misji. Każda z nich ma typowy dla większości gier strategicznych przebieg. Zadaniem gracza jest rozbudowa własnej bazy, wybudowanie odpowiedniej liczby jednostek i przeprowadzenie ataku na przeciwnika bądź przeciwników. Gracz musi bronić swoją bazę przed zniszczeniem ze strony wroga. W ósmej misji gracz ma do pokonania dwóch przeciwników (dwa pozostałe rody), a w ostatniej trzech (razem z wojskami Imperatora – Sardaukarami). Taki przebieg kampanii występuje niezależnie od początkowo wybranego rodu.
Poszczególne rody różnią się nieznacznie pomiędzy sobą w grze. Trzon jednostek i budynków jest identyczny dla wszystkich, ale występują unikatowe: dla Atrydów (kolor niebieski): Sonic Tank i Ornithopter; dla Harkonnenów (kolor czerwony): Devastator, Heavy Troopers; dla Ordosów (kolor zielony): Raider Trike, Deviator, Ornithopter i Heavy Troopers.
Dodatkowo każdy z rodów ma możliwość wybudowania w dwóch ostatnich misjach budynku Palace, który produkuje bezpłatnie, pojawiające się w określonych odstępach czasu jednostki: dla Atrydów: Fremen (odpowiednik Heavy Troopers, będący poza kontrolą gracza); dla Harkonnenów: Death Hand (rakieta naprowadzana nieskończonego zasięgu); dla Ordosów: Saboteur (wykonuje sabotaże pojedynczych budynków lub jednostek).
W grze występują także jednostki Imperatora – Sardaukarzy. Pojawiają się one epizodycznie w poszczególnych misjach – Sardaukar Troopers oraz w ostatniej misji, gdzie w rozbudowanej bazie stanowią dodatkową, wrogą w stosunku do gracza stronę konfliktu. Ich budynek Palace produkuje jednostkę Death Hand.
Walutą umożliwiającą konstrukcję nowych jednostek i budynków są kredyty, które uzyskuje się ze zbiorów i sprzedaży melanżu, przechowywanego w silosach.
Sztuczna inteligencja
Dune II zawiera jedne z pierwszych algorytmów sztucznej inteligencji, czyli mechanizmów kierujących wrogimi dla gracza siłami. Zawiera ona błędy, poprawiane w następnych grach w mniejszym lub większym stopniu:
- atak punktowy w linii prostej między swoją bazą a bazą gracza
- atak małą liczbą jednostek w krótkich odstępach czasu, jak tylko zostaną wybudowane (brak skomasowanych ataków)
- brak rozbudowy bazy czy tworzenia nowych baz
- brak pełnej odbudowy bazy po zniszczeniu istotnych budynków
- podczas obrony bazy jednostki nie zważają na to, czy atakują własne budynki, będące na linii ognia
Wpływ na rozwój gier RTS
Dune II miała istotny wpływ na charakter i interfejs później powstałych komputerowych gier strategicznych, często nawet nazywana ich prekursorem. Jest jedną z pierwszych gier tego typu i wiele jej cech pozostało w najnowszych produkcjach, takich jak:
- kontrola nad jednostkami i budynkami przy użyciu myszki
- zbieranie surowców, umożliwiających rozbudowę
- drzewo technologiczne (hierarchiczna rozbudowa bazy)
- mapa terenu zawierająca tylko odwiedzone regiony (później zmodyfikowane przy użyciu mgły wojennej)
- różne rody/frakcje posiadające unikatowe jednostki
- strategia gry oparta na zajmowaniu terenów wybieranych z mapy całej krainy/planety
Szczególny wpływ gra wywarła na serię gier Westwood Studios z cyklu Command & Conquer.
Przypisy
- p
- d
- e
| |
Kroniki Diuny |
|
---|---|
| |
„Diuna 7” |
|
| |
Preludium Diuny |
|
Legendy Diuny |
|
Bohaterowie Diuny |
|
Wielkie Szkoły Diuny |
|
Trylogia Kaladanu |
|
Pozostałe |
|
| |
Filmy |
|
Gry komputerowe |
|
- zobacz też szablon dotyczący Uniwersum Diuny
- Britannica: topic/Dune-II