E (kana)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a9/Japanese_Hiragana_kyokashotai_E.svg/100px-Japanese_Hiragana_kyokashotai_E.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Japanese_Katakana_E.svg/100px-Japanese_Katakana_E.svg.png)
E – czwarty znak japońskich sylabariuszy hiragana (え) i katakana (エ). Reprezentuje on samogłoskę półprzymkniętą przednią niezaokrągloną (wymawianą jak polskie e) i jest jednym z pięciu znaków kana reprezentujących samogłoski. Pochodzi bezpośrednio od znaków kanji 衣 (wersja w hiraganie) i 江 (wersja w katakanie).
Znak え w zapisie hiraganą może służyć jako przedłużenie samogłoski w sylabach kończących się na -e, jednak do wielu przedłużeń stosuje się też znak い (czyta się wtedy samogłoski jak długie e albo jak ej).
エ jest w katakanie traktowane podobnie, choć zwykle do przedłużeń samogłosek używa się znaku ー, a także イ. W katakanie występuje również mniejsza wersja tego znaku (ェ), służąca głównie do utworzenia sylab niewystępujących w języku japońskim np. チェ (che).
Zobacz też
Bibliografia
- Kurs kana na Realkana.com
![]() | Zobacz publikację Japoński/Lekcje Kana w Wikibooks |