Jacek Puget
![]() Jacek Puget (z lewej) w towarzystwie naukowca franuskiego prof. Boueta (w środku) i red. Ludwika Tomanka (z prawej) na dachu Pałacu Prasy w Krakowie (1937). | |||
Data i miejsce urodzenia | 15 października 1904 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 26 sierpnia 1977 | ||
Dziedzina sztuki | rzeźba | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/Tenement_house%2C_18_Pi%C5%82sudski_street%2C_Krak%C3%B3w%2C_Poland.jpg/240px-Tenement_house%2C_18_Pi%C5%82sudski_street%2C_Krak%C3%B3w%2C_Poland.jpg)
Tutaj mieszkał i w nieistniejącym obecnie ogrodzie miał swoją pracownię
Jacek Puget (ur. 15 października 1904 w Krakowie, zm. 26 sierpnia 1977 tamże) – polski rzeźbiarz, profesor akademicki.
Życiorys
Urodził się w rodzinie rzeźbiarza Ludwika Pugeta i Julii hr. Kwileckiej h. Byliny (1877–1951). Miał siostrę Marię (1903–1951) i brata Antoniego Jana (1905–1947)[1]. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uczeń Xawerego Dunikowskiego i Henryka Kuny. Od 1923 roku uczeń Émile-Antoine Bourdelle. W 1933 był współtwórcą krakowskiego teatru awangardowego Cricot[2]. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dziekan Wydziału Rzeźby.
Autor rzeźb: „Słoneczko” (1923), „Popiersie dziewczyny” (1932), „Ecce Homo” (1943), popiersia: Jana Cybisa (1946), Stefana Jaracza (1951), Henryka Sienkiewicza (lata 1961–1966), projekty scenograficzne dla teatru Cricot[3].
W 1952 otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia za rzeźbę pt. „Stefan Jaracz” wystawioną na II Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki[4][5]. W 1953 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].
27 października 1926 ożenił się z malarką Zofią Franciszką Szczęsnowicz (1898–1982), z którą miał synów Franciszka Jacka (1926–1980) i Jana Łukasza (1927–1993). Ze związku z Marią Sochą miał syna Grzegorza (ur. 1955)[1].
Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera S-zach-po prawej Kuszpecińskich)[7][8].
Przypisy
- ↑ a b Jacek Jakub bar. du Puget-Puszet h. wł. M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-08-01].
- ↑ Jacek Puget [online], Muzeum Ziemi Lubuskiej [dostęp 2024-08-01] (pol.).
- ↑ Puget Jacek - Zapytaj.onet.pl [online], portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-16] (pol.).
- ↑ Uchwała Prezydium Rządu w sprawie przyznania nagród za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki za rok 1952. „Trybuna Ludu”. Rok V, Nr 203 (1265), s. 6, 23 lipca 1952. Warszawa: KC PZPR. [dostęp 2024-08-01].
- ↑ Dziennik Polski, r. VIII, nr 176 (2639), s. 2.
- ↑ M.P. z 1953 r. nr 93, poz. 1254 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], www.zck-krakow.pl [dostęp 2024-08-01] .
- ↑ Karolina Grodziska Zaduszne ścieżki-przewodnik po Cmentarzu Rakowickim wyd.Kraków 2003 s.127
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Rakowice_Cemetery%2C_Tomb_of_Puget-Puszet_family%2C_26_Rakowicka_street%2C_Krak%C3%B3w%2C_Poland.jpg/240px-Rakowice_Cemetery%2C_Tomb_of_Puget-Puszet_family%2C_26_Rakowicka_street%2C_Krak%C3%B3w%2C_Poland.jpg)
- PWN: 3964431