Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1948
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/1948_Winter_Olympic_Games_medals_map.png/400px-1948_Winter_Olympic_Games_medals_map.png)
zdobywcy co najmniej jednego złotego medalu
zdobywcy co najmniej jednego srebrnego medalu
zdobywcy co najmniej jednego brązowego medalu
państwa bez medalu
państwa nieuczestniczące w igrzyskach
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/81/Martin_Lundstr%C3%B6m_in_St_Moritz_1948.jpg/300px-Martin_Lundstr%C3%B6m_in_St_Moritz_1948.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/Gunnar_Eriksson_StMoritz_1948.jpg/300px-Gunnar_Eriksson_StMoritz_1948.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Ake_Seyffarth_2.jpg/300px-Ake_Seyffarth_2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/ae/Nino_Bibbia.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2d/Nils_%27Mora-Nisse%27_Karlsson_1948_Winter_Olympics.gif/300px-Nils_%27Mora-Nisse%27_Karlsson_1948_Winter_Olympics.gif)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/RCAF_Flyers_1948_official_team_photo.jpg/300px-RCAF_Flyers_1948_official_team_photo.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/53/Dynamic_cellulix_st.moritz.jpg/300px-Dynamic_cellulix_st.moritz.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Birger_Ruud3.jpg/300px-Birger_Ruud3.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Lassi_Parkkinen_at_the_beginning_of_1950s.jpg/300px-Lassi_Parkkinen_at_the_beginning_of_1950s.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/95/Scott_and_Gerschwiler.jpg)
Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1948 – zestawienie państw, reprezentowanych przez narodowe komitety olimpijskie, uszeregowanych pod względem liczby zdobytych medali na V Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1948 roku w Sankt Moritz.
Igrzyska w Sankt Moritz były pierwszymi igrzyskami olimpijskimi po II wojnie światowej. Podczas tych igrzysk rozegrano 22 konkurencje w dziewięciu dyscyplinach sportowych[1]. W porównaniu do poprzednich zimowych igrzysk, które odbyły się w 1936 roku w Garmisch-Partenkirchen[2], do kalendarza olimpijskiego włączono pięć konkurencji – cztery w narciarstwie alpejskim (zjazd i slalom kobiet i mężczyzn)[3] i skeletonowy ślizg mężczyzn, który po dwudziestoletniej przerwie został jednorazowo przywrócony do rywalizacji olimpijskiej[4].
W zawodach zaprezentowało się 668 sportowców (591 mężczyzn i 77 kobiet) z 28 państw. Ze względu na udział w II wojnie światowej, do uczestnictwa w zimowych igrzyskach w Sankt Moritz, jak również w letnich igrzyskach w Londynie, nie zostali zaproszeni Niemcy i Japończycy[1]. Dla pięciu krajów – Chile, Danii, Islandii, Korei Południowej i Libanu – start w 1948 roku był debiutem w zimowych igrzyskach olimpijskich. Dla Korei i Libanu był to zarazem pierwszy start olimpijski, włączając w to również letnie igrzyska[5].
Medalistami olimpijskimi zostali przedstawiciele trzynastu państw, spośród których dziesięć państw zdobyło przynajmniej jeden złoty medal. Dla piętnastu reprezentacji oznaczało to zatem brak medalu na tych igrzyskach. Najwięcej medali – po dziesięć – zdobyli reprezentanci Norwegii, Szwecji i Szwajcarii, przy czym Norwegowie i Szwedzi mieli na koncie cztery złote medale, a Szwajcarzy trzy[1].
Pierwszy w historii medal zimowych igrzysk olimpijskich dla Włoch, i zarazem pierwsze złoto dla tego kraju, zdobył Nino Bibbia w ślizgu skeletonowym[6][7]. Z kolei pierwsze złoto zimowych igrzysk dla Belgii wywalczyli Micheline Lannoy i Pierre Baugniet w konkursie par sportowych[8]. Był to zarazem pierwszy belgijski medal zimowych igrzysk od 1928 roku[9]. W tej samej konkurencji Andrea Kékesy i Ede Király zdobyli pierwszy w historii srebrny medal dla reprezentacji Węgier[10]. Na poprzednich dwóch igrzyskach – w Lake Placid i Garmisch-Partenkirchen – w węgierskim dorobku znalazły się wyłącznie brązowe medale[11]. Również pierwszy w historii srebrny medal dla swojego kraju zdobyli hokeiści reprezentacji Czechosłowacji. Był to drugi medal, po brązowym w 1928 roku, wywalczony dla tego kraju na zimowych igrzyskach olimpijskich[12].
Najlepsze w ich dotychczasowej historii startów w zimowych igrzyskach olimpijskich występy osiągnęli również reprezentanci Szwecji, Szwajcarii, Francji i Kanady. Szwedzi, Szwajcarzy i Francuzi osiągnęli najlepszy wynik zarówno biorąc pod uwagę liczbę złotych medali, jak i wszystkich łącznie[13][14][15]. Francuzi, a także Kanadyjczycy, po raz pierwszy zakończyli zimowe igrzyska z dorobkiem dwóch złotych medali[15][16]. Największą sumę medali w historii swoich startów odnotowali również Austriacy, jednak ich wynik był słabszy pod względem liczby złotych medali od rezultatu osiągniętego w Chamonix – w Sankt Moritz zdobyli jeden złoty medal, a w Chamonix dwa[17].
Najlepszy od 1928 roku wynik medalowy w zimowych igrzyskach olimpijskich uzyskali reprezentanci Finlandii[18], a najlepszy od 1932 roku – reprezentanci Stanów Zjednoczonych[19]. Z kolei dla Norwegów był to niemal najsłabszy występ w historii – drugi raz, po igrzyskach w 1932 roku, zdobyli oni tylko dziesięć medali[20].
Jedynym krajem, który zdobył medale na poprzednich zimowych igrzyskach, a nie dokonał tego w Sankt Moritz, byli nieuczestniczący w zawodach olimpijskich Niemcy[2][1].
Konkurencje olimpijskie wyłoniły łącznie 123 medalistów, spośród których jedenaścioro zdobyło co najmniej dwa medale. Siedmioro z multimedalistów przynajmniej raz stanęło na najwyższym stopniu podium. Jedynym trzykrotnym medalistą igrzysk w Sankt Moritz został francuski alpejczyk, Henri Oreiller, w którego dorobku znalazły się dwa złote i jeden srebrny medal. Dwa tytuły mistrza olimpijskiego zdobył również szwedzki biegacz narciarski, Martin Lundström[1].
Klasyfikacja państw
Poniższa tabela przedstawia klasyfikację medalową państw, które zdobyły medale na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948 w Sankt Moritz, sporządzoną na podstawie oficjalnych raportów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Klasyfikacja posortowana jest najpierw według liczby osiągniętych medali złotych, następnie srebrnych, a na końcu brązowych. W przypadku, gdy dwa kraje zdobyły tę samą liczbę medali wszystkich kolorów, o kolejności zdecydował porządek alfabetyczny.
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 4 | 3 | 3 | 10 |
1. | ![]() | 4 | 3 | 3 | 10 |
3. | ![]() | 3 | 4 | 3 | 10 |
4. | ![]() | 3 | 4 | 2 | 9 |
5. | ![]() | 2 | 1 | 2 | 5 |
6. | ![]() | 2 | 00 – | 1 | 3 |
7. | ![]() | 1 | 3 | 4 | 8 |
8. | ![]() | 1 | 3 | 2 | 6 |
9. | ![]() | 1 | 1 | 00 – | 2 |
10. | ![]() | 1 | 00 – | 00 – | 1 |
11. | ![]() | 00 – | 1 | 00 – | 1 |
11. | ![]() | 00 – | 1 | 00 – | 1 |
13. | ![]() | 00 – | 00 – | 2 | 2 |
Razem | 22 | 24 | 22 | 68 |
Klasyfikacje według dyscyplin
Biegi narciarskie
Osobny artykuł: Biegi narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
W ramach igrzysk w Sankt Moritz rozegrano trzy konkurencje biegowe – biegi na 18 i 50 km techniką klasyczną oraz bieg sztafetowy. Konkurencje te nie uległy zmianie w porównaniu do igrzysk w Garmisch-Partenkirchen[21][22].
Rywalizację zdominowali reprezentanci Szwecji, którzy zdobyli złote medale we wszystkich konkurencjach. Jednocześnie wywalczyli sześć z siedmiu możliwych medali[a][22]. Tym samym reprezentacja Szwecji umocniła się na klasyfikacji wszech czasów w biegach narciarskich na igrzyskach olimpijskich. Szwedzi, włącznie z igrzyskami w 1948 roku, zdobyli siedem złotych medali – o cztery więcej niż Norwegowie. Jednocześnie jako pierwsi w historii trzykrotnie zajęli wszystkie miejsca na podium jednej konkurencji – wcześniej dokonali tego w biegach na 50 km podczas igrzysk w 1928 i 1936 roku[23][24][25].
Trzech zawodników dwukrotnie stanęło na podium olimpijskim w Sankt Moritz. Najbardziej utytułowanym biegaczem został Martin Lundström z dwoma złotymi medalami. Ponadto złoto i srebro zdobył Nils Östensson, a złoto i brąz – Gunnar Eriksson[22].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 3 | 2 | 1 | 6 |
2. | ![]() | 00 – | 1 | 1 | 2 |
3. | ![]() | 00 – | 00 – | 1 | 1 |
Razem | 3 | 3 | 3 | 9 |
Bobsleje
Osobny artykuł: Bobsleje na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
Kalendarz olimpijski konkurencji bobslejowych nie zmienił się od poprzednich igrzysk i składał się z dwójek i czwórek mężczyzn[26][27].
Medalistami zostali bobsleiści z trzech krajów – Szwajcarii, Stanów Zjednoczonych i Belgii. Żaden z zawodników nie zdobył więcej niż jednego medalu olimpijskiego[27]. Srebro belgijskiej czwórki był drugim w historii, po brązowym medalu piątki w 1928 roku, medalem olimpijskim dla tego kraju osiągniętym w bobslejach[28].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 1 | 1 | 00 – | 2 |
2. | ![]() | 1 | 00 – | 2 | 3 |
3. | ![]() | 00 – | 1 | 00 – | 1 |
Razem | 2 | 2 | 2 | 6 |
Hokej na lodzie
Osobny artykuł: Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
Turniej olimpijski w hokeju na lodzie podczas igrzysk w Sankt Moritz wygrała reprezentacja Kanady, srebrny medal zdobyli hokeiści z Czechosłowacji, a brązowy – ze Szwajcarii[29].
O reprezentowanie Stanów Zjednoczonych na arenie olimpijskiej rywalizowały dwie drużyny – podstawowa, występująca pod egidą narodowej federacji, oraz amatorska. Ostatecznie drużyna amerykańska zajęła czwarte miejsce w turnieju. Zespół został jednak zdyskwalifikowany z uwagi na jawne dopuszczenie profesjonalnych graczy. Po powstałych kontrowersjach Międzynarodowy Komitet Olimpijski zapowiedział, że wyniki turnieju nie będą oficjalnie liczone do klasyfikacji olimpijskiej. Decyzję tę jednak uchylił jeszcze w trakcie trwania igrzysk[30].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 1 | 00 – | 00 – | 1 |
2. | ![]() | 00 – | 1 | 00 – | 1 |
3. | ![]() | 00 – | 00 – | 1 | 1 |
Razem | 1 | 1 | 1 | 3 |
Kombinacja norweska
Osobny artykuł: Kombinacja norweska na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
Rywalizacja w kombinacji norweskiej niezmiennie składała się z jednej konkurencji indywidualnej – biegu na 18 km i skoków narciarskich[31][32]. Na igrzyskach w Sankt Moritz po raz pierwszy bieg dwuboistów rozegrano wspólnie z biegaczami. W biegu tym wystąpiło 84 zawodników, spośród których 39 było kombinatorami[33].
Na wszystkich poprzednich zimowych igrzyskach olimpijskich wszystkie medale w kombinacji norweskiej zdobywali dwuboiści z Norwegii. W 1948 roku pierwszy raz na podium nie znalazł się żaden z norweskich zawodników – dwa pierwsze miejsca zajęli Finowie, a trzeci był Szwed[33]. Jednocześnie zwycięzca zawodów – Heikki Hasu – uzyskał w biegu złożonym 448,8 punktu, czym o 2,8 punktu poprawił dotychczasową najwyższą notę na igrzyskach olimpijskich, osiągniętą w 1932 roku przez Johana Grøttumsbråtena[34][35][36][37][38].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 1 | 1 | 00 – | 2 |
2. | ![]() | 00 – | 00 – | 1 | 1 |
Razem | 1 | 1 | 1 | 3 |
Łyżwiarstwo figurowe
Osobny artykuł: Łyżwiarstwo figurowe na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
W łyżwiarstwie figurowym, tak samo jak na poprzednich igrzyskach, rozegrano trzy konkurencje – zawody solistów, solistek i par sportowych[39][40]. Jedyna zmiana polegała na zmniejszeniu liczby obowiązkowych figur z dwunastu do sześciu. Ponadto w konkursie par sportowych po raz pierwszy i jedyny w historii igrzysk olimpijskich zawody oceniało jedenastu sędziów, a nie – jak zwykle – dziewięciu[40].
Medalistami zostali reprezentanci siedmiu państw, spośród których tylko Kanada i Austria zdobyły po dwa medale. Żaden z zawodników nie stanął dwukrotnie na podium olimpijskim podczas tych igrzysk[40]. Złote medale zdobyli reprezentanci Stanów Zjednoczonych, Belgii i Kanady. Były to pierwsze złota olimpijskie w łyżwiarstwie figurowym dla tych państw[41][42][43].
W konkursie par sportowych pierwszy złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich dla Belgii zdobyli Micheline Lannoy i Pierre Baugniet[8], natomiast Andrea Kékesy i Ede Király w tym samym konkursie wywalczyli pierwszy w historii srebrny medal dla Węgier[10].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 1 | 00 – | 1 | 2 |
2. | ![]() | 1 | 00 – | 00 – | 1 |
2. | ![]() | 1 | 00 – | 00 – | 1 |
4. | ![]() | 00 – | 1 | 1 | 2 |
5. | ![]() | 00 – | 1 | 00 – | 1 |
5. | ![]() | 00 – | 1 | 00 – | 1 |
7. | ![]() | 00 – | 00 – | 1 | 1 |
Razem | 3 | 3 | 3 | 9 |
Łyżwiarstwo szybkie
Osobny artykuł: Łyżwiarstwo szybkie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
W ramach igrzysk w Sankt Moritz rozegrane zostały cztery konkurencje w łyżwiarstwie szybkim – biegi mężczyzn na 500, 1500, 5000 i 10000 metrów. Konkurencje nie zmieniły się w porównaniu do poprzednich igrzysk[44][45].
Rywalizację zdominowali Norwegowie, zdobywając trzy z czterech złotych medali. Dwóch panczenistów dwukrotnie stanęło na podium olimpijskim – Szwed Åke Seyffarth zdobył złoty i srebrny medal, a Norweg Odd Lundberg – srebrny i brązowy[45].
Zwycięzca biegu na 1500 metrów – Sverre Farstad – poprawił rekord olimpijski, uzyskując czas 2:17,6[46]. Z kolei w biegu na 500 metrów rekord olimpijski poprawiono dwukrotnie – najpierw dokonał tego Bobby Fitzgerald z czasem 43,2 sekundy, a następnie Finn Helgesen z czasem lepszym o 0,1 sekundy[47]. W biegu tym, po raz pierwszy w historii konkurencji łyżwiarskich, trzech zawodników zajęło ex aequo drugie miejsce[48][49][50][51]. Organizatorzy nie byli przygotowani na taką sytuację – mieli tylko dwa srebrne medale zamiast trzech. Zaproponowali w związku z tym tymczasowe rozwiązanie, które miało polegać na przyznaniu jednemu z zawodników amerykańskich brązowego medalu i późniejszej jego wymiany na medal srebrny. Delegacja USA wyznaczyła Fitzgeralda do odebrania srebrnego medalu, a Kena Bartholomewa do medalu brązowego. Oburzony całą sytuacją Bartholomew nie stawił się na ceremonii medalowej[47].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 3 | 2 | 1 | 6 |
2. | ![]() | 1 | 1 | 1 | 3 |
3. | ![]() | 00 – | 2 | 00 – | 2 |
4. | ![]() | 00 – | 1 | 1 | 2 |
Razem | 4 | 6 | 3 | 13 |
Narciarstwo alpejskie
Osobny artykuł: Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
W ramach igrzysk w Sankt Moritz rozegrano sześć konkurencji alpejskich. Do wcześniej przeprowadzanej kombinacji dołączono zjazd i slalom mężczyzn i kobiet[52][3].
Najbardziej utytułowanym narciarzem alpejskim został Henri Oreiller, który zdobył dwa złote i jeden brązowy medal. Został on jednocześnie najbardziej utytułowanym sportowcem igrzysk, biorąc pod uwagę wszystkie dyscypliny[1]. Ponadto pięcioro zawodników zdobyło po dwa medale olimpijskie – Gretchen Fraser i Trude Beiser (obie po jednym złotym i jednym srebrnym), James Couttet i Karl Molitor (obaj po jednym srebrnym i jednym brązowym) oraz Erika Mahringer (dwa brązowe). W zjeździe mężczyzn ex aequo trzeci czas osiągnęli Rolf Olinger i Karl Molitor, w związku z czym przyznano w tej konkurencji dwa brązowe medale[3].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 2 | 2 | 2 | 6 |
2. | ![]() | 2 | 1 | 2 | 5 |
3. | ![]() | 1 | 2 | 3 | 6 |
4. | ![]() | 1 | 1 | 00 – | 2 |
Razem | 6 | 6 | 7 | 19 |
Skeleton
Osobny artykuł: Skeleton na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
Na igrzyskach w 1948 roku po raz drugi w historii rozegrano zawody olimpijskie w skeletonie. Wcześniej skeletoniści rywalizowali o medale olimpijskie w 1928 roku, również w Sankt Moritz[4]. Przywrócenie dyscypliny do kalendarza olimpijskiego nie nastąpiło jednak na stałe – kolejne zawody rozegrano podczas igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku[53].
Złoty medal w jedynej konkurencji skeletonowej na igrzyskach w 1948 roku zdobył Włoch Nino Bibbia, który został powołany do kadry olimpijskiej jako bobsleista, a do zawodów skeletonowych został zgłoszony tuż przed zawodami[54]. Był to pierwszy w historii medal zimowych igrzysk olimpijskich dla Włoch[6]. Wicemistrzem olimpijskim został Jack Heaton, który zdobył srebrny medal również podczas poprzedniej rywalizacji olimpijskiej, w 1928 roku[55].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 1 | 00 – | 00 – | 1 |
2. | ![]() | 00 – | 1 | 00 – | 1 |
3. | ![]() | 00 – | 00 – | 1 | 1 |
Razem | 1 | 1 | 1 | 3 |
Skoki narciarskie
Osobny artykuł: Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948.
Niezmiennie od poprzednich igrzysk skoczkowie narciarscy rywalizowali w jednej konkurencji indywidualnej[56][57]. Olimpijski konkurs skoków w Sankt Moritz był pierwszymi międzynarodowymi zawodami, podczas których skoki oceniane były przez pięciu sędziów, a dwie skrajne noty zaczęto odrzucać. W dotychczasowej formule noty wystawiało trzech sędziów i wszystkie wliczane były do wyniku punktowego[58].
Konkurs zdominowali reprezentanci Norwegii, którzy zdobyli wszystkie trzy medale olimpijskie[59]. Taka sytuacja, że wszystkie miejsca na podium zdobyli skoczkowie z jednego kraju, nastąpiła po raz drugi w historii. Wcześniej, na igrzyskach w Lake Placid w 1932, również Norwegowie zdobyli wszystkie medale[60]. Po pierwszej serii konkursu w Sankt Moritz na prowadzeniu był Matti Pietikäinen, jednak jego słabszy rezultat w finale sprawił, że ostatecznie zakończył zawody na czwartym miejscu[58].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 1 | 1 | 1 | 3 |
Razem | 1 | 1 | 1 | 3 |
Multimedaliści
Jedenaścioro sportowców zdobyło w Sankt Moritz więcej niż jeden medal, a siedmioro spośród nich wywalczyło przynajmniej jedno złoto[1]. Najwięcej – czterech – multimedalistów startowało w barwach Szwecji. Troje multimedalistów stawało na podium olimpijskim w narciarstwie alpejskim, również trzech w biegach narciarskich, a jeden w łyżwiarstwie szybkim.
Najwięcej medali – trzy – zdobył reprezentant Francji w narciarstwie alpejskim, Henri Oreiller. Dwukrotnie został on mistrzem olimpijskim, dodatkowo zdobył brązowy medal. Dwa tytuły mistrzowskie zdobył także Martin Lundström w biegach narciarskich.
Poniższa tabela przedstawia indywidualne zestawienie multimedalistów Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1948, czyli zawodników i zawodniczek, którzy zdobyli więcej niż jeden medal olimpijski na tych igrzyskach, w tym przynajmniej jeden złoty.
Miejsce | Zawodnik | Państwo | Dyscyplina | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Oreiller, HenriHenri Oreiller | ![]() | narciarstwo alpejskie | 2 | 00 – | 1 | 3 |
2. | Lundström, MartinMartin Lundström | ![]() | biegi narciarskie | 2 | 00 – | 00 – | 2 |
3. | Beiser, TrudeTrude Beiser | ![]() | narciarstwo alpejskie | 1 | 1 | 00 – | 2 |
3. | Fraser, GretchenGretchen Fraser | ![]() | narciarstwo alpejskie | 1 | 1 | 00 – | 2 |
3. | Östensson, NilsNils Östensson | ![]() | biegi narciarskie | 1 | 1 | 00 – | 2 |
3. | Seyffarth, ÅkeÅke Seyffarth | ![]() | łyżwiarstwo szybkie | 1 | 1 | 00 – | 2 |
7. | Eriksson, GunnarGunnar Eriksson | ![]() | biegi narciarskie | 1 | 00 – | 1 | 2 |
Uwagi
- ↑ W dwóch konkurencjach indywidualnych do zdobycia było łącznie sześć medali, a w sztafecie mogli zdobyć tylko jeden medal.
Przypisy
- ↑ a b c d e f g 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-28)]. (ang.).
- ↑ a b 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-17)]. (ang.).
- ↑ a b c Alpine Skiing at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-01)]. (ang.).
- ↑ a b Skeleton at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-28)]. (ang.).
- ↑ Olympic Countries. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-25)]. (ang.).
- ↑ a b Muore Nino Bibbia, primo oro azzurro alle Olimpiadi invernali. oasport.it, 29 maja 2013. [dostęp 2016-09-04]. (wł.).
- ↑ Italy. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-12)]. (ang.).
- ↑ a b Les Belges à la conquête d'une sixième médaille à Sotchi. 7sur7.be, 28 stycznia 2014. [dostęp 2016-08-29]. (fr.).
- ↑ Belgium. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-05)]. (ang.).
- ↑ a b A hónap műtárgya. sportmuzeum.hu, 6 lutego 2014. [dostęp 2016-08-29]. (węg.).
- ↑ Hungary. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-16)]. (ang.).
- ↑ Czechoslovakia. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-18)]. (ang.).
- ↑ Sweden. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-16)]. (ang.).
- ↑ Switzerland. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-09)]. (ang.).
- ↑ a b France. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-31)]. (ang.).
- ↑ Canada. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-31)]. (ang.).
- ↑ Austria. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-05)]. (ang.).
- ↑ Finland. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-08-17)]. (ang.).
- ↑ United States. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-17)]. (ang.).
- ↑ Norway. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. (ang.).
- ↑ Cross Country Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-02)]. (ang.).
- ↑ a b c Cross Country Skiing at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-03)]. (ang.).
- ↑ Cross-Country - Olympic Games - Men: 18 km. sports123.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-06)]. (ang.).
- ↑ Cross-Country - Olympic Games - Men: 50 km. sports123.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-06)]. (ang.).
- ↑ Cross-Country - Olympic Games - Men: 4 x 10 km Relay. sports123.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-06)]. (ang.).
- ↑ Bobsleigh at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-03)]. (ang.).
- ↑ a b Bobsleigh at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-04)]. (ang.).
- ↑ Belgium Bobsleigh. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-12)]. (ang.).
- ↑ Ice Hockey at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-13)]. (ang.).
- ↑ Ice Hockey at the 1948 Sankt Moritz Winter Games: Men's Ice Hockey. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-30)]. (ang.).
- ↑ Nordic Combined at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-21)]. (ang.).
- ↑ Nordic Combined at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-04)]. (ang.).
- ↑ a b Nordic Combined at the 1948 Sankt Moritz Winter Games: Men's Individual. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-13)]. (ang.).
- ↑ Nordic Combined - 1924 Olympic Games - Results Men. the-sports.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Nordic Combined - 1928 Olympic Games - Results Men. the-sports.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Nordic Combined - 1932 Olympic Games - Results Men. the-sports.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Nordic Combined - 1936 Olympic Games - Results Men. the-sports.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Nordic Combined - 1948 Olympic Games - Results Men. the-sports.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Figure Skating at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-02)]. (ang.).
- ↑ a b c Figure Skating at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-28)]. (ang.).
- ↑ Figure Skating - Olympics Games : presentation and medal winners: Individal Women. the-sports.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Figure Skating - Olympics Games : presentation and medal winners: Individal Men. the-sports.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Figure Skating - Olympics Games : presentation and medal winners: Pairs Mixed. the-sports.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Speed Skating at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-12)]. (ang.).
- ↑ a b Speed Skating at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-02)]. (ang.).
- ↑ Speed Skating at the 1948 Sankt Moritz Winter Games: Men's 1,500 metres. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-12)]. (ang.).
- ↑ a b Speed Skating at the 1948 Sankt Moritz Winter Games: Men's 500 metres. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-04)]. (ang.).
- ↑ Podiumplaatsen Olympische Spelen 500 meter mannen. schaatsstatistieken.nl. [dostęp 2016-08-29]. (niderl.).
- ↑ Podiumplaatsen Olympische Spelen 1500 meter mannen. schaatsstatistieken.nl. [dostęp 2016-08-29]. (niderl.).
- ↑ Podiumplaatsen Olympische Spelen 5000 meter mannen. schaatsstatistieken.nl. [dostęp 2016-08-29]. (niderl.).
- ↑ Podiumplaatsen Olympische Spelen 10.000 meter mannen. schaatsstatistieken.nl. [dostęp 2016-08-29]. (niderl.).
- ↑ Alpine Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-03)]. (ang.).
- ↑ Skeleton at the 2002 Salt Lake City Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-28)]. (ang.).
- ↑ Skeleton at the 1948 Sankt Moritz Winter Games: Men's Skeleton. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-01)]. (ang.).
- ↑ Heaton wins silver again as skeleton returns to the programme. olympic.org. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Ski Jumping at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-01)]. (ang.).
- ↑ Ski Jumping at the 1948 Sankt Moritz Winter Games. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-04)]. (ang.).
- ↑ a b Ski Jumping at the 1948 Sankt Moritz Winter Games: Men's Normal Hill, Individual Ski Jumping. sports-reference.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-16)]. (ang.).
- ↑ St. Moritz SUI 1948.02.07 IO/MS Olympic Winter Games. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-08-29].
- ↑ Ski Jumping Men: Olympic Games - Normal Hill. sports123.com. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-18)]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Wyniki i statystyki Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1948 w Sankt Moritz. sports-reference.com. [dostęp 2016-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-28)]. (ang.).
- p
- d
- e