Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Nowej Rudzie
![]() | |||||||||||||||||
kościół parafialny | |||||||||||||||||
![]() Widok ogólny | |||||||||||||||||
Państwo |
| ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||||||||||||
Miejscowość | Nowa Ruda (Słupiec) | ||||||||||||||||
Adres | ul. Radkowska | ||||||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||||
Parafia | |||||||||||||||||
Wezwanie | św. Katarzyny Aleksandryjskiej | ||||||||||||||||
Wspomnienie liturgiczne | 25 listopada | ||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Położenie na mapie Nowej Rudy ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego ![]() | |||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||
|
Kościół świętej Katarzyny Aleksandryjskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Nowa Ruda-Słupiec diecezji świdnickiej. Znajduje się w dzielnicy Słupiec.
Historia
Świątynia została zbudowana w latach 1885-1887, była remontowana w latach 1971-1972 i w 1976 roku[2].
Architektura
Kościół jest okazałą neogotycką budowlą wzniesioną z czerwonego piaskowca.[2]. Trójnawowa budowla charakteryzuje się wysoką wieżą nakrytą ostrosłupowym hełmem ze sterczynami w każdym z narożników[2]. W jej górną część wtopiony jest mechanizm zegarowy. Nawa zamknięta została wielobocznym prezbiterium[2] z oknami witrażowymi, na których są przedstawieni czterej ewangeliści, które jako jedyne przetrwały działania II Wojny Światowej. Na witrażach bocznych są przedstawione sceny z życia Pana Jezusa i Matki Bożej. W środkowej części neogotyckiego ołtarza głównego znajduje się obraz przedstawiający św. Katarzynę, patronkę parafii, unoszącą się na chmurze nad miejską zabudową, jej lewa ręka jest wsparta na mieczu. Z lewej i prawej strony na cokolinach stoją aniołowie pogrążeni w modlitwie. Obok nich są umieszczone postaci dwóch biskupów - św. Wojciecha (Adalbertusa) i św. Walentego. Dwa neogotyckie ołtarze boczne są dedykowane: Maryi (tam są umieszczone również postacie św. Anny i św. Joachima) oraz Gorejącemu Sercu Jezusa (razem z postaciami św. Małgorzaty i św. Teresy). Na pozostałych figurach są przedstawieni: św. Michał Archanioł pokonujący Księcia Ciemności; św. Donatus w stroju rzymskiego żołnierza; św. Barbara otulająca płaszczem klęczącego przy niej górnika oraz św. Alojzy. Sklepienie nawy głównej jest podparte wewnętrzną kolumnadą i zamknięte jest podniebnymi łukami ozdobionymi bogato malowanymi kwiatonami[3].
Epitafia
Na murach, w otoczeniu kościoła znajdują się tablice nagrobne: Oskara Wilhelma Ludwiga von Pilati (13.05.1817-8.09.1894)[4]; syna Antona Pilatiego von Tassul zu Daxberg (30.12.1775-4.01.1834)[5] Karola Józefa (5.03.1825-11.05.1901)[6], jego żony Henrietty (geb. Hildprandt von und zu Ottenhausen, 2.05.1840- 13.02.1921)[7]; Maxa Pilatiiego (20.05.1851-28.02.1931)[8], Klary Pilatii (geb. Dresler von Scharfenstein, 8.01.1841-23.09. 1922)[9].
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024, s. 83 [dostęp 2016-05-19] .
- ↑ a b c d Marek Staffa: Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-Bis, 1994, s. 350. ISBN 83-85773-12-6.
- ↑ Zarys historyczny parafii i kościoła parafialnego. Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej Nowa Ruda-Słupiec. [dostęp 2016-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-10)]. (pol.).
- ↑ Otoczenie kościoła. Nowa Ruda Słupiec. /polska-org.pl. [dostęp 2023-07-09]. (pol.).
- ↑ Anton Felix Reichsgraf Pilati. www.geni.com. [dostęp 2023-07-09]. (pol.).
- ↑ Otoczenie kościoła. Nowa Ruda Słupiec. /polska-org.pl. [dostęp 2023-07-09]. (pol.).
- ↑ Otoczenie kościoła. Nowa Ruda Słupiec. /polska-org.pl. [dostęp 2023-07-09]. (pol.).
- ↑ Otoczenie kościoła. Nowa Ruda Słupiec. /polska-org.pl. [dostęp 2023-07-09]. (pol.).
- ↑ Otoczenie kościoła. Nowa Ruda Słupiec. /polska-org.pl. [dostęp 2023-07-09]. (pol.).
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wyd: I-Bis 1995, ISBN 83-85773-12-6.
- p
- d
- e