Krystyna Mazurówna
![]() Krystyna Mazurówna (2017) | |||
Prawdziwe imię i nazwisko | Krystyna Mazur | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 20 stycznia 1939 | ||
Zawód | tancerka, choreografka, pisarka, felietonistka | ||
Współmałżonek | 1. Tadeusz Pluciński (rozwód) | ||
| |||
|
Krystyna Teresa[1] Mazurówna (ur. 20 stycznia 1939 we Lwowie) – polska tancerka, choreografka, pisarka, felietonistka i osobowość medialna pracująca we Francji. Solistka Casino de Paris.
Życiorys
Urodziła się 20 stycznia 1939 we Lwowie. Jest młodszą córką matematyka prof. Stanisława Mazura (1905–1981) i Bronisławy Wysockiej-Mazurowej, chemiczki[2]. Ma starszą o siedem lat siostrę, Barbarę[3], również tancerkę[4]. Zainspirowana spektaklem baletowym obejrzanym w Teatrze Małych Form[5][6], w wieku trzech lat zainteresowała się tańcem[7]. W latach 1946–1949 mieszkała w Łodzi[8], następnie w Warszawie[9], gdzie uczęszczała do szkoły baletowej Zygmunta Dąbrowskiego i Teresy Dobrowolskiej[10], a w 1957 ukończyła Państwową Średnią Szkołę Baletową[11]; tańca klasycznego uczył ją Leon Wójcikowski[12].
Jeszcze w okresie szkolnym debiutowała na scenie Opery Warszawskiej rolą łabędzia w Strasznym dworze[13]. Jej pierwszym partnerem tanecznym był Dariusz Hochman[14]. Po ukończeniu szkoły baletowej została zaangażowana do baletu Teatru Wielkiego, występowała też w stołecznym Teatrze Syrena, w którym była także choreografką[15]. W 1959 zdobyła trzecią nagrodę na I Ogólnopolskim Konkursie Tańca Klasycznego w Warszawie[16] oraz wyjechała z grupą baletową na swoje pierwsze występy zagraniczne – najpierw do Monte Carlo[17], a następnie do Paryża[18].
Na początku lat 60. zaczęła występować w Polskim Zespole Tańca Eugeniusza Paplińskiego[19] – tańczyła w duecie z Witoldem Grucą[20], ponadto została członkinią polskiej grupy estradowej, z którą odbyła m.in. trasę widowiskową po ZSRR[21]. W 1961 została laureatką trzeciej nagrody na II Ogólnopolskim Konkursie Tańca Scenicznego w Warszawie[22] oraz powróciła do występów w operze – tańczyła m.in. w „Zaczarowanej oberży”, „Kamiennym kwiecie” i „Don Kichocie”, w których partnerował jej Stanisław Szymański[23]. W 1963 uczestniczyła z Grucą na Festiwalu Młodzieży w Helsinkach, a także zatańczyła w programach Tele-Batory Coctail i 25 minut z Mazurówną i Grucą[24].
Tworzyła choreografie dla wielu teatrów, m.in. Żydowskiego[25] i Współczesnego w Warszawie, Starego w Krakowie[26] i Wielkiego w Łodzi, jak też paryskiego „Élysées Montmartre”[22]. Ministerstwo Kultury i Sztuki dwukrotnie przyznało jej stypendium artystyczne, dzięki czemu kilkutygodniowe warsztaty z tańca współczesnego i baletu jazzowego w Paryżu u Géne’a Robinsona[27][11]. W drugiej połowie lat 60. zaczęła tańczyć z Gerardem Wilkiem[28], z którym wystąpiła m.in. w teledysku do utworu Piotra Szczepanika „Kochać”[29]. W 1967 założyła zespół tańca jazzowego „Fantom”[30], z którym wystąpiła m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Pradze[28]. Pracowała przy filmie Stanisława Barei Przygoda z piosenką (1968) jako główna choreografka i dublerka Poli Raksy w scenach tańca[31].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Krystyna_Mazur%C3%B3wna_Polish_dancer_1968-1.jpg/220px-Krystyna_Mazur%C3%B3wna_Polish_dancer_1968-1.jpg)
W 1968 została zmuszona przez ówczesne władze do rozwiązania grupy „Fantom” i do opuszczenia kraju[32]. Po wyjeździe do Paryża została zaangażowana do występów w klubie „Bataclan” w Genewie[33], ponadto dołączyła do zespołu Victorem Upshawem, który zaangażował ją do występów w spektaklach Teatru Mogador[34], w prywatnym klubie Aristotelisa Onasisa w Atenach[35] i uczynił pierwszą solistką w rewii wystawianej w paryskim Gaumont Palace[36], a także w filmie Claude’a Leloucha Łobuz[37]. Występowała też w paryskim klubie „Le Roi Lire”[38], była pierwszą solistką w rewii Joséphine à Bobino 1975 z Josephiny Baker w roli głównej[39] i była solistką Casino de Paris[40]. Założyła zespół taneczny „Ballet Mazurowna”, z którym występowała po Francji[41] i innych krajach Europy. W latach 80. równocześnie z karierą artystyczną podejmowała szereg prac dorywczych, m.in. bileterką i kasjerką w kinie[42], barmanką w Casino de Paris[43], ekspedientką[7], kelnerką[44] i szatniarką oraz pracowała w informacji metra[45]. W latach 90. została felietonistką w nowojorskim tygodniku „Kurier Plus”, pisała też dla czasopism: „Moda Top”, „Sukces”, „Pani”, „Uroda”, „Fashion”, „On” i „Twój Styl”[46].
W 2010 była choreografką w programie rozrywkowym TVN You Can Dance – Po prostu tańcz[47] i wydała swoją pierwszą książkę autobiograficzną pt. Burzliwe życie tancerki. W 2012 była jurorką dwóch pierwszych edycji programu rozrywkowego Polsatu Got to Dance. Tylko taniec[48], za co w lutym 2013 była nominowana do nagrody Wiktory 2012 w kategorii „osobowość telewizyjna”[49]. Jeszcze w 2012 gościła w programach telewizyjnych Kuba Wojewódzki i Jaka ona jest oraz wydała kolejną autobiografię pt. Moje noce z mężczyznami[50]. W 2016 wydała trzecią książkę autobiograficzną pt. Ach, ci faceci!. W 2017 została nagrodzona Złotą Sową Polonii za twórczość teatralną[51]. W 2019 wydała książkę pt. Jak nie teraz, to kiedy?, wcześniej zapowiedziała także wydanie książki pt. Romans wirtualny[52][53].
Wizerunek medialny
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/Krystyna_Mazur%C3%B3wna_in_2012_%28cropped%29.png/220px-Krystyna_Mazur%C3%B3wna_in_2012_%28cropped%29.png)
Znana z ekscentycznego wizerunku[54], m.in. występowania w krzykliwych kreacjach oraz noszenia mocnego makijażu i kolorowych włosów[55][45][30]. Ze względu na publiczne wyznania m.in. o kilkukrotnym poddaniu się zabiegowi aborcji media czasem określają ją mianem skandalistki[45].
Życie prywatne
Z nieformalnego związku z Krzysztofem Teodorem Toeplitzem ma syna, Kaspra Teodora (ur. 1960)[56][57]. Następnie spotykała się ze Sławomirem Mrożkiem[57]. Jej pierwszym mężem był Tadeusz Pluciński[58], z którym rozstała się po trzech miesiącach małżeństwa[59], a rozwiodła – trzy lata po ślubie[60]. W latach 60. była zaręczona z Wacławem Kisielewskim[60], z którym rozstała się po siedmiu latach związku[61]. Następnie przez 13 lat pozostawała w związku małżeńskim z Jean Pierre’em Bluteau[59], z którym ma dwoje dzieci, Balthazara (ur. 1983) i Ernestine (ur. 1986)[60].
Jest właścicielką kilkunastu mieszkań w Paryżu[60].
Filmografia
- Film
- 1962: Estrada 62, taniec
- 1966: Sublokator – dziewczyna ukazująca się z duchem pułkownika
- 1966: Małżeństwo z rozsądku – tancerka
- 1967: Maskarada, taniec
- 1967: Fantomy, taniec
- 1968: Przygoda z piosenką – tancerka (nie wymieniona w czołówce)
- 2014: Dzień dobry, kocham cię! – babcia Pauli
- Teledyski
- Piotr Szczepanik – „Kochać”
Spektakle
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Krystyna_Mazur%C3%B3wna_Polish_dancer_1968-2.jpg/220px-Krystyna_Mazur%C3%B3wna_Polish_dancer_1968-2.jpg)
- Jako tancerka
- 1956: „Faust” – Opera Warszawa
- 1958: „Don Juan” – Opera Warszawa
- 1958: „Wieczór baletowy” – Opera Warszawa
- 1959: „Pan Twardowski” – Opera Warszawa
- 1962: „Judith” – Teatr Wielki Warszawa
- 1962: „Święto wiosny” – Teatr Wielki Warszawa
- 1962: „Cztery temperamenty” – Opera Warszawa
- 1962: „Trójkątny kapelusz” (Falla Manuel de) – Teatr Wielki Warszawa
- 1962: „Białowłosa” – Teatr Wielki Warszawa
- 1963: „Gdy w ogrodzie botanicznym” – Sala Kongresowa PKiN Warszawa
- Jako choreografka
- 1963: „Sonety miłosne” – Filharmonia Narodowa Warszawa
- 1963: „Dafnis i Chloe” – Teatr Wielki Warszawa
- 1966: „Inne czasy, czyli 20 lat ... Program jubileuszowy” – Teatr Buffo „Syrena” Warszawa
- 1966: „Sprzężenie zwrotne” – Teatr Polski Warszawa
- 1966: „Emil i detektywi” – Teatr Buffo „Syrena” Warszawa
- 1966: „Trzy białe strzały” – Teatr Ziemi Mazowieckiej Warszawa
- 1967: „Trębacze” – Teatr im. Juliusza Osterwy Gorzów Wielkopolski
- 1968: „Nie zapomnisz owych dni” – Teatr im. Stefana Jaracza Łódź
- 1968: „Moja córeczka” – Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej Kraków
- 1988: „Błękitny zamek” – Teatr Wielki Łódź
- 1988: „Balet, balet, balet” – Teatr Muzyczny Gdynia
- 2010: „Chopin inaczej”[62]
Przypisy
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 317.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 68–69.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 10.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 199.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 26.
- ↑ Mazurówna 2012 ↓, s. 9.
- ↑ a b Ewelina Litwin, Krystian Maciaszek: Zawsze wszystko jest możliwe. Mazurówna. glosseniora.pl, 2018-06-12. [dostęp 2021-02-09]. (pol.).
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 38.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 53.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 54–55.
- ↑ a b Mazurówna 2010 ↓, s. 191
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 282.
- ↑ pp: Krystyna Mazurówna: w Polsce zmieniłabym rząd, ustawy, prawa. wirtualnemedia.pl, 2012-04-17. [dostęp 2021-02-09]. (pol.).
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 81.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 180.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 91.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 96.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 99.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 125.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 127.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 135.
- ↑ a b Mazurówna 2010 ↓, s. 146
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 151.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 156.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 189.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 166.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 175.
- ↑ a b Mazurówna 2010 ↓, s. 177
- ↑ Kochać – teledysk Piotra Szczepanika. youtube.com. [dostęp 2008-04-05]. (pol.).
- ↑ a b IdaI. Dawidowicz IdaI., Krystyna Mazurówna - kilka słów o niej [online], kobieta.pl, 6 stycznia 2013 [dostęp 2021-02-09] (pol.).
- ↑ Bohdan Łazuka: ...trzymam się!. Dom Wydawniczy Szczepan Szymański, 1993, s. 72–73. ISBN 83-85606-30-0.
- ↑ Jacek Marczyński: Krystyna Mazurówna wspomina: Burzliwe życie tancerki. rp.pl, 2011-02-20. [dostęp 2021-02-09]. (pol.).
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 197.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 209–211.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 214.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 216–217
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 212–213.
- ↑ Mazurówna 2012 ↓, s. 90.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 232–233.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 237.
- ↑ Tylko Taniec: jurorka Krystyna Mazurówna - kim jest, co osiągnęła. Biografia. 2012-02-28. s. Super Express. [dostęp 2020-01-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-13)]. (pol.).
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 309, 314.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 304.
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 300.
- ↑ a b c Barbara Sowa: Krystyna Mazurówna szczerze o aborcji: Miałam kilka zabiegów. rozrywka.dziennik.pl, 2012-03-08. [dostęp 2021-02-09]. (pol.).
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 321–322.
- ↑ Kobieta z tańcem w genach.
- ↑ „Tylko taniec. Got to dance” – nowy show Polsatu.
- ↑ M.Michalski: Znamy nominowanych do Wiktorów. www.plejada.pl, 2013-02-19. [dostęp 2013-02-19].
- ↑ Moje noce z mężczyznami - Krystyna Mazurówna. kultura.onet.pl, 2012-10-16. [dostęp 2021-02-09]. (pol.).
- ↑ Złote Sowy Polonii 2017. jupiter-online.at. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-12)]..
- ↑ Krystyna Mazurówna: „Wydaję nową książkę o miłości” - YouTube [online], www.youtube.com [dostęp 2019-01-13] (ang.).
- ↑ Telewizja Wałbrzych - Krystyna Mazurówna o Emigrantach [online], www.youtube.com [dostęp 2019-01-13] (ang.).
- ↑ Holly: Krystyna Mazurówna i jej „Noce z mężczyznami”. dziennikparyski.com, 2013-04-02. [dostęp 2021-02-09]. (pol.).
- ↑ Patrycja Guzek: 284. "Pokonywanie przeszkód i stawianie sobie coraz to nowych, ambitnych celów jest szalenie ekscytującą zabawą!" - wywiad z Krystyną Mazurówną. patrycjaguzek.pl, 2013-07-15. [dostęp 2021-02-09]. (pol.).
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 119.
- ↑ a b Mazurówna 2016 ↓, s. 106
- ↑ Mazurówna 2010 ↓, s. 159.
- ↑ a b Krystyna Mazurówna: Po prostu rewela!. gala.pl, 2012-03-09. [dostęp 2021-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-10)]. (pol.).
- ↑ a b c d te: Jak trzeba było, to też sprzątałam. [w:] Życie na gorąco [on-line]. styl.pl, 2012-03-08. [dostęp 2021-02-09]. (pol.).
- ↑ Mazurówna 2016 ↓, s. 111.
- ↑ Poznań. „Chopin inaczej” Krystyny Mazurówny w PTT.
Bibliografia
- Krystyna Mazurówna: Burzliwe życie tancerki. Warszawa: Marginesy, 2010. ISBN 978-83-928431-5-3.
- Krystyna Mazurówna: Moje noce z mężczyznami. Warszawa: Agora, 2012. ISBN 978-832-681-167-8.
- Krystyna Mazurówna: Ach, ci faceci!. Warszawa: Latarnik, 2016. ISBN 978-832-681-167-8.
- Marta Sztokfisz: Na huśtawce (biografie) „Historia i Życie”, ISBN 978-83-919068-4-2.
- Krzysztof Pająk: Krystyna Mazurówna miesięcznik „Ty i Ja”, Warszawa, nr 8 (100)/1968, s. 2–6.
Linki zewnętrzne
- Krystyna Mazurówna w bazie IMDb (ang.)
- Krystyna Mazurówna w bazie Filmweb
- Krystyna Mazurówna w bazie filmpolski.pl
- Krystyna Mazurówna, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-09] .
- p
- d
- e
|