Kurawonga czarna
Strepera graculina[1] | |||
(Shaw, 1790) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | ostroloty | ||
Podrodzina | srokacze | ||
Rodzaj | Strepera | ||
Gatunek | kurawonga czarna | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Kurawonga czarna[4] (Strepera graculina) – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny srokaczy (Cracticinae) w rodzinie ostrolotów (Artamidae), zamieszkujący wschodnią część Australii.
Systematyka
Wyróżniono kilka podgatunków S. graculina[5][6]:
- kurawonga wielkodzioba[4] (S. graculina magnirostris) – półwysep Jork (północno-wschodnia Australia)
- S. graculina robinsoni – północno-wschodni Queensland (północno-wschodnia Australia)
- kurawonga czarna[4] (S. graculina graculina) – wschodnia Australia
- S. graculina crissalis – wyspa Lord Howe (na wschód od Australii)
- S. graculina nebulosa – południowa Nowa Południowa Walia i wschodnia Wiktoria (południowo-wschodnia Australia)
- S. graculina ashbyi – południowo-zachodnia Wiktoria (południowo-wschodnia Australia)
Morfologia
Kurawonga czarna osiąga długość ciała dochodzącą do 40 cm. Ptak ten jest ubarwiony na czarno, z białymi plamami na skrzydłach, nasadzie i końcu ogona. Długi i mocny dziób nieznacznie zagięty. Tęczówki żółte.
Zachowanie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/Regurgitated_Pellets_of_Strepera_graculina.jpg/200px-Regurgitated_Pellets_of_Strepera_graculina.jpg)
Żywi się owadami, jaszczurkami oraz gryzoniami. Zimą gromadzi się w stada, wnika do miast w poszukiwaniu jagodajnych krzewów. Często plądruje gniazda innych ptaków.
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje kurawongę czarną za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako bardzo liczny. Trend liczebności populacji uznaje się za wzrostowy[3].
Przypisy
- ↑ Strepera graculina, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Pied Currawong (Strepera graculina). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-06)]. (ang.).
- ↑ a b Strepera graculina, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Cracticinae Chenu & des Murs, 1853 (1836) – srokacze (wersja: 2020-06-25). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-12-07].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Bristlehead, butcherbirds, woodswallows, ioras, cuckooshrikes, Shriketit. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-12-07]. (ang.).
- ↑ Kurawonga czarna (Strepera graculina) (Shaw, 1790). Avibase. [dostęp 2012-06-24].
Bibliografia
- Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- SNL: østkurrawong