Miłek szkarłatny
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | jaskropodobne | ||
Rząd | jaskrowce | ||
Rodzina | jaskrowate | ||
Rodzaj | miłek | ||
Gatunek | miłek szkarłatny | ||
Nazwa systematyczna | |||
Adonis flammea Jacq. Fl. austriac. 4:29. 1776 | |||
| |||
|
Miłek szkarłatny (Adonis flammea Jacq.) – gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych. Rodzimy dla obszaru śródziemnomorskiego i południowo-zachodniej Azji. W Polsce jest archeofitem i rzadkim chwastem zbóż i roślin okopowych. Rośnie głównie na Wyżynie Małopolskiej[3].
Morfologia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/Adonis_flammea_-_gota_de_sangre_%2817188438656%29.jpg/180px-Adonis_flammea_-_gota_de_sangre_%2817188438656%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/Adonis_flammea_sl32.jpg/180px-Adonis_flammea_sl32.jpg)
- Łodyga
- Pojedyncza, wzniesiona, o wysokości do 50 cm.
- Liście
- Pierzasto-wielodzielne, składające się z wąskich odcinków.
- Kwiaty
- Jaskrawo- lub krwistoczerwone. Kielich przylegający do korony. Działki kielicha owłosione, ich długość dochodzi do połowy długości płatków korony. Koniec słupków czarny.
- Owoce
- Jednonasienne niełupki, proste, z czarnym dzióbkiem, zebrane w owoc zbiorowy.
Biologia i ekologia
Roślina jednoroczna. Kwitnie od maja do sierpnia, roślina samopylna lub zapylana przez błonkoskrzydłe. Rośnie głównie na polach uprawnych jako chwast segetalny, szczególnie na glebach zasobnych w węglan wapnia. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Caucalido-Scandicetum[4].
Zagrożenia i ochrona
W związku z udoskonaleniem metod zwalczania chwastów roślina zagrożona wyginięciem. Aby przeciwdziałać całkowitemu jego wyginięciu zakładane są specjalne ogródki chwastów.
Kategorie zagrożenia:
- Według Czerwonej listy roślin i grzybów Polski (2006): E – wymierający, krytycznie zagrożony[5]; 2016: CR[6].
- Według Polskiej czerwonej księgi roślin: CR – krytycznie zagrożony (critical)[7].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-07] (ang.).
- ↑ Zarzycki K., Kaźmierczakowa R. (red.): Polska czerwona księga roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2001. ISBN 83-85444-85-8.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki: Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: IB PAN, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
- ↑ Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
- BioLib: 38365
- EUNIS: 177336
- FloraWeb: 78
- GBIF: 7277858
- identyfikator iNaturalist: 319282
- IPNI: 708101-1
- NCBI: 1532246
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-2623131
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:708101-1
- Tela Botanica: 864
- identyfikator Tropicos: 27101208
- CoL: 64SM6