Opiliaceae
![]() Opilia amentacea | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | Santalanae | ||
Rząd | sandałowce | ||
Rodzina | Opiliaceae | ||
Nazwa systematyczna | |||
Opiliaceae Valeton Crit. Overz. Olacin.: 136. 7 Jul 1886[3] | |||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f1/Anthobolus_leptomerioides_-_Flickr_-_Kevin_Thiele.jpg/220px-Anthobolus_leptomerioides_-_Flickr_-_Kevin_Thiele.jpg)
Opiliaceae – rodzina w większości pasożytniczych roślin z rzędu sandałowców, licząca 10 rodzajów i 33[4]–36[1] gatunków. Najbardziej zróżnicowany rodzaj – Agonandra (liczy 10 gatunków) występuje w tropikach Ameryki Środkowej i Południowej. Pozostałe rodzaje występują w tropikalnej Afryce, Azji i w północnej Australii[4].
Morfologia
Zawsze zielone krzewy i niewielkie drzewa, tylko drzewa z rodzaju Agonandra osiągają do 40 m wysokości. Liście są skrętoległe, ogonkowe, pojedyncze i całobrzegie. Kwiaty drobne zebrane w niewielki kwiatostan wyrastający w kątach liści. W większości przypadków obupłciowe, choć u niektórych gatunków są i rozdzielnopłciowe. Promieniste, zwykle 4-5-krotne, rzadko 3-krotne. Okwiat drobny lub całkowicie zredukowany. Pręciki występują w takiej samej liczbie jak listki okwiatu. Zalążnia jest górna. Owocem jest pestkowiec, o cienkiej owocni, mięsistym mezokarpie i drewniejącym endokarpie. Zawiera pojedyncze, duże nasiono[4].
Systematyka
- Pozycja według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG IV z 2016)
Rodzina siostrzana dla sandałowcowatych. W przeszłości łączona była często z przemierżlowatymi[4][1].
sandałowce |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Wykaz rodzajów:
Według bazy Vascular Plant Families and Genera do rodziny należy 10 rodzajów[5].
- Agonandra Miers ex Hook.f.
- Cansjera Juss.
- Champereia Griff.
- Gjellerupia Lauterb.
- Lepionurus Blume
- Melientha Pierre
- Opilia Roxb.
- Pentarhopalopilia (Engl.) Hiepko
- Rhopalopilia Pierre
- Urobotrya Stapf
Zastosowanie
Owoce kilku gatunków lokalnie są jadane. W Malezji spożywa się gotowane młode pędy niektórych gatunków. Korzenie i kora innych ma zastosowanie lecznicze[4].
Przypisy
- ↑ a b c Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-08] (ang.).
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-08] (ang.).
- ↑ James Reveal: Indices Nominum Supragenericorum Plantarum Vascularium. [dostęp 2011-04-11]. (ang.).
- ↑ a b c d e Heywood V. H., Brummitt R. K., Culham A., Seberg O.: Flowering plant families of the world. Ontario: Firely Books, 2007, s. 174-175. ISBN 1-55407-206-9.
- ↑ Royal Botanic Gardens, Kew: List of genera in family Opiliaceae. Vascular Plant Families and Genera. [dostęp 2011-04-11]. (ang.).