Potępienie Fausta
Muzyka | Hector Berlioz | ||
---|---|---|---|
Libretto | Gèrard oraz Almire Gandonnière | ||
Język oryginału | |||
Prapremiera | 6 grudnia 1846 | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Gnome-mime-sound-openclipart.svg/32px-Gnome-mime-sound-openclipart.svg.png)
Potępienie Fausta (fr. La damnation de Faust) – czteroczęściowa kantata dramatyczna z muzyką Hectora Berlioza. Autorami libretta są Gèrard oraz Almire Gandonnière.
Osoby
- Faust – tenor
- Mefisto – bas
- Małgorzata – sopran
- Brander – bas
- głos z niebios – sopran
- władcy piekieł – basy
- studeneci, chłopi, skrzaty, rusałki, serafiny, duchy
Libretto
Libretto jest oparte na dziele Goethego[1]. Spektakl wiernie odzwierciedla treść utworu.
Część I: O wschodzie słońca Faust wędruje po węgierskiej równinie, przyglądając się śpiewom i tańcom wieśniaków. Pogodny nastrój przerywa pojawienie się żołnierzy. Dźwięk trąbki wzywa naród do walki o wolność.
Część II: Sędziwy Faust myśli już o śmierci, kiedy zjawia się wysłannik piekieł – Mefistofeles i obiecuje mu wieczną młodość. Szatan prowadzi Fausta do winiarni Auerbacha w Lipsku, gdzie wesoło bawi się grono mieszczan i studentów. Mefistofeles przyłącza się do zabawy, intonując „Pieśń o pchle”. Śpiącemu Faustowi Mefistofeles ukazuje postać Małgorzaty. Po przebudzeniu Faust chce odnaleźć dziewczynę i szatan przenosi go do miasta, w którym mieszka Małgorzata. W średniowiecznym mieście słychać śpiewy żołnierzy powracających z wojny i piosenki rozbawionych studentów.
Część III: Mefistofeles nakazuje duchom płomieni, aby otoczyły miejsce spotkania Małgorzaty z Faustem. Kiedy dziewczyna budzi się, ze zdumieniem spostrzega Fausta obok siebie. Przy czułych wyznaniach zastaje ich świt i ciekawskie spojrzenia sąsiadów.
Część IV: Faust szybko zapomniał o Małgorzacie. Nieszczęśliwa śpiewa pieśń o utraconej miłości. Faust rozmyśla o pustce i nicości tego świata. Jego duszę koi jedynie piękno przyrody. Dowiaduje się od Mefistofelesa, że Małgorzata, oskarżona o otrucie swojej matki, została wtrącona do więzienia. Szatan zgadza się jej pomóc jedynie za cenę duszy Fausta. Po podpisaniu cyrografu zjawiają się po nich dwa zaczarowane rumaki. W szalonym pędzie Faust i Mefistofeles mijają grupę wieśniaków, modlących się pod krzyżem i figurą świętej Magdaleny. Nagle krzyż zostaje obalony przez piorun, a jeźdźców otaczają piekielne zjawy. Słychać dźwięki dzwonów i echo głosu Małgorzaty, ale Mefistofeles porywa Fausta w otchłań piekielną. Moce piekielne cieszą się z przybycia Fausta. Anielskie głosy wzywają Małgorzatę i unoszą jej duszę do nieba. (według „Przewodnika operowego” Józefa Kańskiego)[2].
Historia utworu
Premiera dzieła odbyła się 6 grudnia 1846 roku w Paryżu w Opéra-Comique[1]. Początkowo negatywnie odebrana opera powróciła do Francji w 1877 roku i spotkała się z pozytywnym odbiorem[3].
W Polsce spektakl został wystawiony m.in. w Teatrze Wielkim – Opera Narodowa, gdzie miał swoją premierę 19 grudnia 2003 roku[4].
25 kwietnia 2015 roku miał także swoją premierę w teatrze operowym Opera Nova w Bydgoszczy a wykonali go soliści, chór, balet i Orkiestra Opery Nova w Bydgoszczy, „Mała Formacja Chóralna” Izabeli Cywińskiej-Łomżyńskiej przy Zesp. Szkół Mechanicznych nr 1 w Bydgoszczy[2]. Potępienie Fausta Opery Nova jest obecnie jedyną w Polsce sceniczną wersją legendy dramatycznej Hectora Berlioza[5].
Zobacz też
- Benvenuto Cellini (inna opera Berlioza)
Przypisy
- ↑ a b Opera: Potępienie Fausta (La Damnation de Faust) – RMF Classic [online], www.rmfclassic.pl [dostęp 2021-01-29] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-24] .
- ↑ a b Spektakle – Potępienie Fausta (La damnation de Faust) – OPERA NOVA w Bydgoszczy, opera.bydgoszcz.pl [dostęp 2021-01-29] [zarchiwizowane 2021-10-25] .
- ↑ Streszczenie libretta [online], www.dziennikteatralny.pl [dostęp 2021-01-29] .
- ↑ Potępienie Fausta, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia) [dostęp 2021-01-29] .
- ↑ JustynaJ. Tota JustynaJ., „Potępienie Fausta” powraca na bydgoską scenę z odwagą młodości [online], Express Bydgoski, 8 grudnia 2017 [dostęp 2021-01-29] (pol.).
Bibliografia
- Karol Stromenger: Iskier przewodnik operowy. Warszawa: Iskry, 1976.
Linki zewnętrzne
- Potępienie Fausta – nuty dostępne w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- libretto w oryginale (po francusku): www.hberlioz.com
- Britannica: topic/La-Damnation-de-Faust