Rezerwat przyrody Ciechocinek
![]() Rezerwat Ciechocinek, widoczne tężnie | |||
rezerwat słonoroślowy | |||
Typ | fitocenotyczny[1] | ||
---|---|---|---|
Podtyp | zbiorowisk nieleśnych[1] | ||
Państwo |
| ||
Województwo | |||
Położenie | Ciechocinek | ||
Mezoregion | |||
Data utworzenia | 24 kwietnia 1963 | ||
Akt prawny | Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 26 kwietnia 1963 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody[2] | ||
Powierzchnia | 1,88 ha | ||
Ochrona | czynna | ||
Położenie na mapie Ciechocinka ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu aleksandrowskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Rezerwat przyrody Ciechocinek – rezerwat słonoroślowy o powierzchni 1,88 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie aleksandrowskim, mieście Ciechocinek[1]. Powołany w 1963 roku w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych bogatego zespołu słonorośli[2].
Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej[3].
Lokalizacja
Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mezoregionie Kotlina Toruńska. Znajduje się przy tzw. wale wstecznym, nieopodal tężni nr 3. Obejmuje fragment łąki o pow. 1,88 ha, należącej do Uzdrowiska Ciechocinek, przez którą przepływa rów, dawniej prowadzący solankę z basenu kąpielowego[4]. Basen został zlikwidowany około 2000 r.
Charakterystyka
Teren rezerwatu pokrywa roślinność słonolubna, rozmieszczona strefowo w zależności od nasycenia gleby solą, która trafia tu dwiema drogami: poprzez podsiąkanie solanki i poprzez osiadanie rozpylonych w powietrzu wokół tężni drobnych kryształków. W rezerwacie i pod tężniami stwierdzono występowanie 10 gatunków roślin słonolubnych. Należą do nich m.in.: soliród zielny, aster solny, świbka morska, sit Gerarda, sit żabi, solanka kolczysta, muchotrzew solniskowy, komonica skrzydlatostrąkowa[4].
W rezerwacie nie ma wytyczonych ścieżek. Można poruszać się wzdłuż rowu z solanką. W związku z likwidacją basenu oraz sporadycznym użytkowaniem tężni nr 3 i nr 2 słonorośla występują obecnie prawie wyłącznie wzdłuż rowu.
Szlak turystyczny
Przez skraj rezerwatu przebiega pieszy szlak turystyczny „S. Noakowskiego” Toruń – Nieszawa (38,5 km)[5].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c Rezerwat przyrody Ciechocinek. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-04-21].
- ↑ a b Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 26 kwietnia 1963 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M.P. z 1963 r. nr 47, poz. 234)
- ↑ Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody Ciechocinek”. [w:] Dz. Urz. Województwa Kujawsko-Pomorskiego poz. 5181 [on-line]. 2017-12-07. [dostęp 2019-04-21].
- ↑ a b Łachowski Jerzy, Tylżanowski Tadeusz, Beil Beata: Rezerwaty i pomniki przyrody województwa bydgoskiego. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Wydziału Nauk Przyrodniczych, seria B, nr 13. Warszawa-Poznań 1972
- ↑ Bykowski Włodzimierz: Okolice Torunia. Przewodnik rowerowy po znakowanych szlakach turystycznych. Wydawnictwo Aperion. Bydgoszcz 2001. ISBN 83-911441-4-3
Linki zewnętrzne
- www.ciechocinek.pl - Strategia rozwoju. Uwarunkowania przyrodnicze. [dostęp 2010-11-10].
- p
- d
- e
faunistyczne |
|
---|---|
florystyczne | |
krajobrazowe | |
leśne |
|
przyrody nieożywionej | |
stepowe | |
słonoroślowe |
|
torfowiskowe | |
wodne | |
projektowane | |
zlikwidowane |
- ↑ Częściowo położony na terenie województwa warmińsko-mazurskiego.
- ↑ Częściowo położony na terenie województwa pomorskiego.
- ↑ Częściowo położony na terenie województwa warmińsko-mazurskiego.