Stewart SF1
![]() | |||
Kategoria | Formuła 1 | ||
---|---|---|---|
Konstruktor | Stewart | ||
Projektant | Alan Jenkins | ||
Dane techniczne | |||
Nadwozie | monocoque z włókna węglowego o strukturze plastra miodu | ||
Zawieszenie przednie | podwójne wahacze | ||
Zawieszenie tylne | podwójne wahacze | ||
Silnik | Ford Zetec-R 3.0 V10 | ||
Skrzynia biegów | Stewart/Xtrac, półautomatyczna, 6 biegów + wsteczny | ||
Paliwo | Texaco | ||
Opony | Bridgestone | ||
Historia | |||
Debiut | Grand Prix Australii 1997 | ||
Kierowcy | 22. Rubens Barrichello | ||
Używany | |||
Wyścigi | 17 | ||
Wygrane | 0 | ||
Pole position | 0 | ||
Najszybsze okrążenie | 0 | ||
| |||
|
Stewart SF1 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Alana Jenkinsa dla zespołu Stewart na sezon 1997. Kierowcami zespołu byli Rubens Barrichello oraz Jan Magnussen. Stewart debiutował w sezonie 1997, SF1 był zatem pierwszym samochodem tego zespołu.
Samochód zaczął być testowany w grudniu 1996 roku. Wiele mniejszych zespołów, które debiutowały w połowie lat 90. (Pacific, Forti, Simtek, Lola), szybko wycofywało się z Formuły 1. Stewart zapewnił sobie jednak wsparcie Forda, który udzielił zespołowi gwarancji na dostawę silników przez pięć lat oraz uczynienie z niego niejako zespołu fabrycznego Forda.
Model SF1 był na tyle konkurencyjny, by regularnie zdobywać punkty, ale miał duże problemy z niezawodnością – zawodnicy zespołu w sumie dojechali podczas sezonu do mety 8 razy. Problemy sprawiał głównie silnik. W związku z tym jedynie punkty dla zespołu zdobył Barrichello w Grand Prix Monako, kiedy to zdobył drugie miejsce. Zespół zdobył więc w sezonie 6 punktów, co dało mu dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej konstruktorów.
Wyniki
Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie | |
---|---|
Oznaczenie | Wyjaśnienie |
Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami) |
Niebieski | Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu) |
Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
Nie prekwalifikował się (NPK) | |
Różowy | Nie ukończył (NU) |
Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu) | |
Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
Wykluczony (WYK/EX) | |
Biały | Nie wystartował (NW) |
Kontuzjowany (K/INJ) | |
Wyścig odwołany (OD/C) | |
Bez koloru | Został wycofany (WYC/WD) |
Nie przybył (NP/DNA) | |
Nie brał udziału w treningach (NT/DNP) | |
Nie został zgłoszony (–) | |
Pogrubienie | Start z pole position |
Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
† | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
* | Sezon w trakcie |
1/2/3 | Punktowana pozycja w sprincie kwalifikacyjnym |
Lista systemów punktacji Formuły 1 |
Sezon | Zespół | Silnik | Opony | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | Pkt. | Msc. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1997 | Stewart | Ford | B | AUS | BRA | ARG | SMR | MCO | ESP | CND | FRA | GBR | DEU | HUN | BEL | ITA | AUT | LUX | JPN | EUR | 6 | 9 | |
![]() | NU | NU | NU | NU | 2 | NU | NU | NU | NU | NU | NU | NU | 13 | 14 | NU | NU | NU | ||||||
![]() | NU | NU | 10 | NU | 7 | 13 | NU | NU | NU | NU | NU | 12 | NU | NU | NU | NU | 9 |
Bibliografia
- Alan Henry: AUTOCOURSE 1997-98. Hazleton Publishing Ltd., 1997. ISBN 1-874557-47-0.
- p
- d
- e