Trufla biała
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | grzyby | ||
Typ | workowce | ||
Klasa | kustrzebniaki | ||
Rząd | kustrzebkowce | ||
Rodzina | truflowate | ||
Rodzaj | trufla | ||
Gatunek | trufla biała | ||
Nazwa systematyczna | |||
Tuber magnatum Picco Meleth. bot.: 79 (1788 | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/Tuber_magnatum_%28sezione%29.jpg/240px-Tuber_magnatum_%28sezione%29.jpg)
Trufla biała, trufla piemoncka (Tuber magnatum Picco) – gatunek grzybów należący do rodziny truflowatych (Tuberaceae)[1]. W Polsce nie występuje[2].
Rodzimy obszar występowania trufli białej to Piemont. Jest to także główny ośrodek zbioru wszystkich trufli w całych Włoszech[3].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tuber, Tuberaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].
Synonimy nazwy naukowej[4]:
- Choiromyces gangliodes f. magnatum (Picco) Zobel 1854
- Tuber magnatum Picco 1788, var. magnatum
- Tuber magnatum var. vittadinii Daprati 2007
Morfologia
- Owocnik
Niekształtny, w przybliżeniu kulisty, wielkości 3–8 cm. Okrywa o gładkiej (miejscami szorstkiej) powierzchni, barwy białawożółtawej, jasnobeżowej lub ochrowożółtawej, czasami z lekkim zielonym odcieniem. Obłocznia u młodych owocników biaława, potem cielistoczerwonawa z białymi żyłkami na przekroju. Miąższ o intensywnej woni przypominającej szczypiorek.
- Zarodniki
Elipsoidalne, niemal kuliste, o wymiarach 25–50 × 20–40 μm, o powierzchni szerokosiatkowanej, graniastej[5]
Siedlisko
Organizm mikoryzowy, rozwijający się w glebie i wytwarzający bulwiaste, podziemne owocniki (askokarpy). Rozwija się pośród drzew liściastych: dębów, wierzb, lip i topoli, na wapiennych glebach[5].
Znaczenie
Owocniki Tuber magnatum są jadalne, opisywane jako grzyby o wspaniałym aromacie, co najmniej tak cenne jak trufle czarnozarodnikowe[5], czy nawet najcenniejsze wśród trufli[6].
Przypisy
- ↑ a b Index Fungorum. [dostęp 2013-11-12]. (ang.).
- ↑ Maria Alicja Chmiel: Checklist of Polish Larger Ascomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 978-83-89648-46-4.
- ↑ PiotrP. Amsterdamski PiotrP., KatarzynaK. Gutowska KatarzynaK., Turyn i Piemont, Wyd. polskie, Warszawa: Burda NG Polska, [cop. 2014], ISBN 978-83-7596-298-7, OCLC 876450198 [dostęp 2020-05-23] .
- ↑ Species Fungorum. [dostęp 2015-12-16]. (ang.).
- ↑ a b c Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 664. ISBN 83-7404-513-2.
- ↑ Marcus Flück: Atlas grzybów – oznaczanie, zbiór, użytkowanie. Warszawa: 1995, s. 107. ISBN 83-7175-337-3.
- GBIF: 5258456
- identyfikator iNaturalist: 123453
- NCBI: 42249