Vincenzo Scamozzi
![]() Portret autorstwa Paolo Veronese | |||
Data i miejsce urodzenia | 2 września 1548 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 sierpnia 1616 | ||
Narodowość | włoska | ||
Praca | |||
Styl | renesans | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/Chiesa_di_San_Lorenzo_a_Vicenza_-_Interno_-_Monumento_di_Vincenzo_Scamozzi.jpg/250px-Chiesa_di_San_Lorenzo_a_Vicenza_-_Interno_-_Monumento_di_Vincenzo_Scamozzi.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/Villa-Molin-3.jpg/250px-Villa-Molin-3.jpg)
Vincenzo Scamozzi (ur. 2 września 1548 w Vicenzy, zm. 7 sierpnia 1616 tamże) – włoski architekt i teoretyk architektury, pracujący głównie w okolicy Vicenzy i Wenecji w drugiej połowie XVI wieku i na początku wieku XVII. Tworzył w okresie pomiędzy Andrea Palladio i Baldassare Longhena, swoim uczniem.
Urodził się w Vicenzy, jego ojciec był mierniczym i budowniczym, a także pierwszym nauczycielem Vincenzo. Scamozzi przebywał w Rzymie w latach 1579–1580, następnie przeniósł się do Wenecji w 1581. W roku 1600 odwiedził Francję, gdzie szkicował interesujące go przykłady architektoniczne. Szkicownik został odnaleziony dopiero w 1960 roku[1].
Jest także autorem jedej z ostatnich w okresie renesansu prac z teorii architektury, L’Idea della Architettura Universale z 1615 roku.
Przypisy
- ↑ Franco Barbieri, ed. Taccuino di Viaggio da Parigi a Venezia (Venice/Rome:Istituto per la Collaborazione Culturale).
Bibliografia
- AAVV. Architettura è scienza. Vincenzo Scamozzi (1546-1616), catalogo della mostra, Marsilio editori, 2003 (estratti)
- F. Augelli, Il ruolo del legno nell Idea dell architettura universale di Vincenzo Scamozzi (1615), Xilema Documenti n.1, il prato, Saonara (PD), 2007.
- F. Barbieri e G. Beltramini (a cura di), Vincenzo Scamozzi. 1548-1616
- U. Barbisan, Il viaggio. Un architetto alla scoperta dell’Europa di fine Cinquecento, Prefazione di Roberto Masiero, edizioni Tecnologos, Cavriana, Mantova, 2003, s. 171.
- Stefano Mazzoni, Teatri italiani del Cinquecento: Vincenzo Scamozzi architetto-scenografo, in Drammaturgia, 2003, n. 10, s. 103–140.
- ISNI: 0000000456142817
- VIAF: 312145857876523020869, 6520153954928905680007
- ULAN: 500014946
- LCCN: n84118718
- GND: 118794817
- LIBRIS: khw03r535p9qqnd
- BnF: 12347668r
- SUDOC: 032448554
- SBN: LO1V081063
- NLA: 35766547
- NKC: mzk2009532936
- BNE: XX1224457
- NTA: 071053247
- BIBSYS: 5025537, 1460961539005
- CiNii: DA07174134
- Open Library: OL617716A
- PLWABN: 9810669008705606
- NUKAT: n01022708
- J9U: 987007324581605171
- CANTIC: a19169620
- LNB: 000256448
- CONOR: 33158755
- ΕΒΕ: 255796
- BLBNB: 000514924
- LIH: LNB:CUvq;=CP
- PWN: 3972852
- Britannica: biography/Vincenzo-Scamozzi
- Treccani: vincenzo-scamozzi
- Universalis: vincenzo-scamozzi
- БРЭ: 3667542
- NE.se: vincenzo-scamozzi
- SNL: Vincenzo_Scamozzi
- VLE: vincenzo-scamozzi
- Catalana: 0061259
- DSDE: Vincenzo_Scamozzi
- Hrvatska enciklopedija: 54793