Bagrat I od Klardžetija
Bagrat I (gruzijski: ბაგრატ I) (? - 20. april 900) bio je gruzijski princ iz Bagratidske dinastije od Tao-Klarjetija i vladar Klardžetija od 889. do smrti. Vladaju nedoumice oko datuma Bagratove smrti. Prema Sumbat Davitis-Dzeu, kroničaru iz 11. vijeka, Bagrat je umro 20. aprila uskršnja nedjelja godine 129. gruzijske ere (909). Međutim, uskršnja nedjelja 909. je pala na 16. april; godina koincidira sa tim datumom je 900.[1]
Bagrat je bio mlađi sin Sumbata I, osnivača loze Klardžeti u dinastiji Bagratida. Nakon Sumbatove smrti 889. godine je naslijedio svog oca kao princ Klardžetija, dok je stariji brat (i vjerojatni legitimni Sumbatov nasljednik) David postao vladar manje važnih teritorija sjeverno od Klardžetija – Adžare i Nigalija. Kao i Sumbat, Bagrat je imano nadimak Artanujeli ("od Artanudžija") te vladao sa titulom mampali, koristeći kao prebivalište bogato trgovačko središte Artanuji. Godine 891. se upetljao u dinastijski sukob među Bahradtidima te pomogao Adarnaseu IV da porazi Gurgena I. Nakon Bagratove smrti je Artanudži izgleda preuzeo njegov brat David, dok je ostatak podijeljen među njegovim sinovima, koji se počeli sporiti.
Bagrat je imao četiri sina:
- Najstariji sin Adarnase postao je monah i promijenio ime u Vasilije; umro je 945.
- Najstariji sin Gurgen (u. 923) postao je Bagratov neposrdni nasljednik, ali nije izgleda bio važan vladar. Imao je posthumnog sina po imenu Gurgen (vjerojatno Guaram sa natpisa Velistsikhe) koji je umnro 968.
- Gurgena je slijedio Ašot s nadimkom Kiskasi ("Promptni") (u. 939), koji je dobio bizantsku titulu patrikios (πατρίκιος). Ašot je bio oženjen za sestru Georgija II od Abhazije. Njihova kćer se udala za Gurgena II od Taoa, koji je na kraju preuzeo sve njegove teritorije. Umro je 939. kao izbjeglica na dvoru šurjaka Georgija II.
- Bagratov najmlađi sin David umro je 922.
Prema Konstantinu Porfirogenitu i njegovom tekstu De Administrando Imperio Bagrat je također imao kćer oženjenu za rođaka Sumbata II od Klardžetija.
Izvori
- ↑ Toumanoff, Cyril (1961), "The Bagaratides of Iberia from the Eighth to the Eleventh Century". Le Museon 74: